expand_moreexpand_lessexpand_moreexpand_less
|
 |
Alfredo CondeLa Región |
Cando desaparece a liberdade, queda un país pero xa non existe patria. Tal consideración é de Chateaubriand. Sempre hai que ler e reler a...
Se me desen a escoller entre ter un país cheo de patriotas ou cheo de cidadáns, moito me temo que escollería a primeira opción. Faríao porque...
En Galicia houbo dous colexios menores: a saber, un en Lugo, o Eijo Garay, e outro en Ourense, o Calvo Sotelo. Eran do Frente de Juventudes e estaban...
Tiven un parente que foi dono dunha grande facilidade prá aprendizaxe de idiomas. Aprendeu alemán pra poder ler a Kant e, por se non fora pouco...
Un recurso -dígamoslle conversacional- do que adoito botamos man é sinxelo e de poucas palabras. Adoito botamos man del en cada ocasión na que a...
Hai unha semana, ou cousa así, din en ler nun xornal madrileño unha entrevista feita a unha rabina xudía. A rabina é francesa, chámase Delphine...
Todo o novo xa aconteceu antes, ou case. Cando menos a min parécemo. Non é que eu teña sempre as cousas claras, que non as teño; algunhas si,...
Estou, xa hai algún tempo, nesa idade cotrosa (tamén algo obtusa) na que un se repite, e se repite, e volta a se repetir de novo, dicindo sempre o...
Ás veces dou en imaxinar o país no que vivo como o territorio humano dunha Compaña que recorre o camiño da historia a marchas forzadas. Nela, nesa...
Hai algo ben peor que non crer en nada, dito sexa sen ánimo ningún de ofender. Pero si, si que o hai: crer en todo. Cando menos nestes días, porque...
Vivo cerca de Compostela. Levo algo máis de trinta anos asentado no val da Maía. É o lugar do mundo no que teño vivido durante máis tempo. De...
Xa poucos recordamos o 17 de maio do ano 1963. Eu son un deles. Vivino en Pontevedra. Filgueira Valverde prestounos (Xosé L. Fontenla, por medio) un...
Cando vin que o actual presidente do Partido Popular encabezaba as listas da súa formación política prás eleccións xerais e que nela figuraba...
Ando a ler a tradución que Juan Durán-Loriga fixo do libro de Luís Tobío titulado “Recuerdos de un diplomático intermitente”, editado que foi...
A el gustáballe escribilo con dous eses, así: Quessada, Xaime Quessada. Quizais fose en expresión de gratitude, quizais de admiración pola obra do...
Mal que ben repetímonos, facémolo todos, eu tamén. Dígoo e recoñézoo e vou recordar de novo unha xuntanza familiar na que unha irmá da miña...
login
who are we?
contact us
qosheapp
