Cando desaparece a liberdade, queda un país pero xa non existe patria. Tal consideración é de Chateaubriand. Sempre hai que ler e reler a Chateaubriand, mantendo presente a certeza de que el foi un espírito libre e máis a de que a liberdade é algo que ten que nos atinxir a todos. Un exemplo non sei se oportuno, pero certo: hai que seguir entendendo e admitindo que os gañadores da Guerra Civil, comenzada hai xa noventa anos, rememoren libremente ós seus mártires e de paso ós seus heroes. Nunca se lles negou tal dereito.

Facelo así é o que permite lamentar, sinalándoo, que esa liberdade non lles estea plenamente recoñecida ós familiares de todos aqueles que perderon a vida en aplicación da lei de fugas ou logo de xuízos sumarísimos que merecen, na maioría dos casos, unha consideración que xa non debe ser preciso explicar ó día da data. Nin todos os dun bando eran bos, nin todos os do outro eran malos; dito sexa así pra millor e común entendemento porque parecer parece que si, que aínda hai bos e malos.

Hai que devolverlle ós familiares a liberdade de honrar en debida forma ós........

© La Región