7 Ekim’de başlayan soykırım, sessiz dünyanın gözü önünde maalesef üç yılını doldurdu. 74 bin şehidin şahitliğinde Müslümanlar hiç iyi bir imtihan vermediler. İlk günlerde; mazlumu terörist yerine koyup katil Siyonistleri mağdur gibi gösterenlere destek verdiler. Hamas için “İyi ama, durup dururken niye saldırdılar?” suçlamasına hemen inandılar.

Daha önce yazdıklarımdan bazı bölümleri hatırlatmak istiyorum. Zira her zaman olduğu gibi yine Gazze’yi de, Kudüs’ü de Filistin’i de unutmaya başladık. Güya Gazze’de ateşkes olmuş ve barış görüşmeleri yapılıyormuş diye içimiz ferahladı. Artık zulüm bitti. Filistinliler sapasağlam evlerine döndü. İnsanlar işine, çocuklar okuluna gitmeye başladı. Mutfaklarında üç öğün yemekleri pişiyor. Rahat ve huzur içinde hayatlarını devam ettiriyorlar(!)

Lütfen kendimizi kandırmayalım. Müslümanların derleriyle dertlenelim. Film seyreder gibi yapmacık tavırlardan kendimizi kurtaralım. Emperyalistlerin ve Siyonistlerin istediği duyarsız Müslümanlardan olmayalım!

Üç yıl önce şöyle yazmıştım:

“Siyonist işgalcilerin, 75 yıldır Filistinlilere yaptığı zulüm, sürgün ve katliam yetmezmiş gibi, Gazze’yi ablukaya alıp açıkhava hapishanesine çevirmesi buradaki insanların sabrını taşırdı. Ülkesini, toprağını korumak ve istiklaline kavuşmak için Gazze’deki kahramanların başlattığı “Aksa Tufanı”........

© Milat