Türk siyasetinde, ‘Siyasi Ahlak Yasası’ mevzusu zaman zaman gündeme getirilir. Gündeme getiren de çoğu zaman CHP olur. Konunun gündem yapılmasının amacı ise iktidar partisini köşeye sıkıştırmaktır.

CHP, bilhassa iktidar partisi mensuplarına yönelik suç isnatlı iddialar söz konusu olduğunda derhal Siyasi Ahlak Yasası için çıkış yapar.

Yanlış hatırlamıyorsam CHP, en son verdiği Siyasi Ahlak Yasası teklifini 26 Ağustos 2022’de TBMM’ye sunmuştu. Daha yakın tarihlerde de CHP sözcülerinin konuyu ısıttıkları zamanlar olmuştur.

Konuyu CHP özelinden bağımsız ele alırsak ‘siyasi ahlak’ dediğimiz zaman hangi durumları veya işleri ‘ahlaka aykırı’ sayacağız?

En başta gelen aykırılıklar; rüşvet, irtikap, görevi kötüye kullanma, kamu gücünü şahsi çıkarlarına alet etme, akraba kayırmacılığı (nepotizm) gibi parasal yönü olan cürümlerdir.

Peki, toplumsal ahlaki kabuller de bu aykırılıklara dahil olmayacak mı? Elbette olacaktır.

Kamu görevinde yetkili yönetici sıfatıyla bulunan insanların, bilhassa da ‘kurum içi ilişkilerde’ genel ahlak kuralları ve toplumsal değerlerle sınırlı olmaları gerekir.

ÖZEL HAYAT KILIFINA SOKULMAMALI

Yani milletvekili, belediye başkanı, üst düzey bürokrat gibi sıfatları taşıyanlar; yaşantısına, oturup kalkmasına, yiyip içmesine ve dahi karşı cinsle olan yakınlaşmalarına dikkat etmek zorundadır.

Anılan veya benzer yetki ve sorumluluk sahiplerinin ‘özel hayat’ bahanesine sığınması kabul edilemez. Bilhassa elindeki kamu gücü ve yetkisini kullanarak çıkıntılıklar yapmışsa bunun makul ve masum ya da ‘özel hayat’ kapsamında görülebilecek yanı olamaz.

Daha basit söyleyelim; eline, diline, beline sahip olamayanlar üst düzey kamu görevlerine talip olmamalıdır.

Türkiye’nin, ayrıntıları iyi düşünülmüş bir Siyasi Ahlak Yasası’na ihtiyacı vardır.........

© Yeni Ankara