Uluslararası diplomasi ve iş dünyasında yıllardır gözlemlediğim bir gerçek var: Devletler yalnızca askerî ve ekonomik güçleriyle değil, başka ülkelerde kurdukları dostluklar, geliştirdikleri ilişkiler ve karar alıcılar üzerindeki etkileriyle de güç kazanıyor.

Bir üniversiteye araştırma fonu sağlamak, iş insanlarını yatırım fırsatlarıyla buluşturmak, gazetecileri ülkeye davet etmek, eski bürokratla danışmanlık ilişkileri geliştirmek veya düşünce kuruluşlarını desteklemek, uluslararası ilişkilerin olağan araçlarıdır. Bunları yalnızca Çin değil, Amerikalılar, İngilizler, Fransızlar, Almanlar, İsrailliler, Hintliler, Ruslar ve diğerleri de yapıyor.

Ülkeler kendilerini anlatmak, politikalarına destek kazanmak, dost çevreler oluşturmak ve gerektiğinde kararları etkilemek istiyor. Bu, diplomasinin ve yumuşak gücün doğasında var.

Ancak meşru nüfuz oluşturma faaliyetleriyle gizli istihbarat operasyonları arasındaki çizgiyi doğru çekmek gerekiyor.

MI5’in Çin uyarısı ne anlatıyor?

İngiltere’nin eski Ulusal Güvenlik Danışmanı Lord Mark Sedwill’in dikkat çektiği MI5 uyarısı, bu ayrımı yeniden gündeme getirdi.

İngiliz istihbaratının açıklamasına göre Çin bağlantılı bir araştırma kuruluşu, İngiltere’de 100’den fazla akademisyenin yapay zeka, siber güvenlik ve gizli haberleşme alanlarındaki çalışmalarını finanse etti. Bazı araştırmacılar, finansmanın arkasındaki gerçek yapıyı veya çalışmalarının nihai kullanım amacını bilmiyor olabilir.

Çin suçlamaları reddediyor. İddiaların tüm ayrıntıları bağımsız biçimde doğrulanmış değil. Dolayısıyla bunları kesinleşmiş gerçekler olarak sunmak doğru olmaz.

Fakat olay, bilimsel iş birliğiyle istihbarat amaçlı bilgi toplama arasındaki sınırın nasıl........

© Forbes Türkiye