Hakan 1975’de İstanbul’da doğar. Tokatlı bir anne babanın oğludur. İstanbul’da ilkokulu bitirdikten sonra aile Tokat’a taşınır. Dört çocuklu ailenin üçüncü çocuğudur. Ablasının 1990’larda kurulmaya başlanan ilk özel radyoların birinde program yapması Hakan’ın da mikrofon ve kamerayla tanışmasına vesile olur. Meslek lisesi elektrik bölümünü bitirse de gönlünü radyoculuğa, kameraya, sanata kaptırmıştır.

Aile İstanbul’dan Tokat’a, oradan da İzmir’e taşınır. İzmir’deyken Ege TV’de çalışır. Artık aklı fikri kamerada, kısa videolar ve belgeseller yapmaktadır. Abla ve abisi İzmir’e yerleşirken ailenin geri kalanı İstanbul’a göçer. İstanbul’da Can Radyo’da çalışır. Artık kendini bu alanda geliştirmek, yetkinleştirmek, bir söyleşisinde söylediği gibi ‘‘ülkesine kamerasıyla yararlı’’ olmak istemektedir. O arada, bir şiir kitabı çıkarır. Ama arkası gelmez. Aklı, yüreği belgesel sinemacılıktadır.

Ve Hakan 2008 yılından, 2025 Ekim’inde sokak ortasında dövülerek öldürülene kadar ülkedeki ekoloji mücadelelerini takip eder. Ama ne takip! Kulvarının en hızlısı, en yiğidi, en çalışkanıdır. Çocukluk ve gençliğinde gezdiği gibi ama bu sefer daha çok Anadolu’da nerede bir doğa kırımı, talanı varsa oradadır. İdeali Anadolu’nun her canlı için daha yaşanır, cennet bir yer olmasıdır.

Bu amaçla Karadeniz’den Kaz Dağları’na, Akbelen Muğla’dan Hatay Samandağ’ına, Amasya’dan Rize İkizdere’ye, Ankara’ya, Malatya’ya, Sivas’a… nerede bir hak ihlali, ekolojik katliam, HES projesi, madencilikle yok edilen orman, dere, göl varsa Hakan oradadır. Hakan şehirlere de çevirir kamerasını. Tozkoparan’da, Ümraniye’de, Çekmeköy’de konut hakkı için mücadele edenlerin yanındadır. Beşiktaş’ta sokak........

© sendika.org