Ay, gece boyunca şehrin üzerinde sessiz bir nöbet tutmuş gibidir. Gümüş rengi ışığıyla çatıları, boş sokakları ve uykuya dalmış pencereleri aydınlatırken kimsenin dikkat etmediği bir hikâyeye tanıklık eder. Sonra yavaş yavaş ufka çekilir. Gökyüzünün lacivert örtüsü incelmeye başlar. Gece, sahneden ağır adımlarla ayrılan bir oyuncu gibi geriye doğru çekilirken şehir de uykusundan uyanmaya hazırlanır.

Bu geçiş anları insan hayatına benzer. Ne tam bir bitiştir ne de tam bir başlangıç. Eskinin henüz kaybolmadığı, yeninin ise henüz görünmediği o kısa zaman dilimi... Belki de insanın geleceğe ilişkin duyguları en çok bu anlara benzer. Belirsiz ama umut dolu.

Hayat dediğimiz yolculuk da çoğu zaman böyledir. İnsan, önündeki tüm yolu göremez. Bir sonraki dönemeçte neyle karşılaşacağını bilmez. Ancak yürümeye devam eder. Çünkü onu harekette tutan şey yalnızca bilgi değil, inançtır. Daha doğrusu umuttur.

Dünyanın hangi coğrafyasına gidilirse gidilsin insanların ortak bir özelliği vardır: Daha iyi bir yarın hayal etmek.Kimi bunu evladı için ister, kimi ülkesi için, kimi de yalnızca huzur içinde yaşayabilmek için. İnsanlık tarihi incelendiğinde büyük değişimlerin temelinde çoğu zaman bu duygu görülür. Umut, yalnızca bir his değil, aynı zamanda harekete geçiren bir güçtür.

Bugün........

© Milat