Hürmüz’de petrol akışı daralıyor, Malakka’da tanker trafiği azalıyor, Kızıldeniz’de gemiler rota değiştiriyor. Çin, Rusya, Hindistan ve Körfez ülkeleri yeni ticaret koridorları geliştiriyor. Dünya enerji ve ticaret haritası yeniden çizilirken Türkiye bu yarışın merkezinde mi kalacak, yoksa çevresinden dolaşılan bir ülkeye mi dönüşecek?

Yıllardır enerji, yatırım ve jeopolitika ile uğraşıyorum. Petrolün nerede üretildiğini, doğal gazın hangi pazarlara satıldığını, boru hatlarının hangi ülkelerden geçtiğini sayısız uluslararası toplantıda tartıştık.

Ama bugün çok daha belirginleşen bir gerçek var: Petrolü ve doğal gazı üretmek başka, onu güvenli biçimde dünya pazarlarına ulaştırabilmek bambaşka.

Bir tanker Hürmüz’den geçemediğinde bedelini yalnızca Körfez ülkeleri ödemiyor. Çin’deki sanayici, Avrupa’daki tüketici, Türkiye’deki nakliyeci de ödüyor. Sigorta primleri, navlun maliyetleri ve enerji fiyatları yükseliyor.

Dünya ekonomisi birbirine hiç olmadığı kadar bağlı. Fakat bu devasa sistemin can damarları hâlâ birkaç dar deniz geçidine bağımlı.

Hürmüz’deki kriz dünyayı sarsıyor

ABD Enerji Enformasyon İdaresi’nin (EIA) Ağustos 2026 verilerine göre Hürmüz Boğazı’ndan geçen petrol ve petrol ürünleri, 2025’in son çeyreğindeki günlük 21,6 milyon varilden 2026’nın ikinci çeyreğinde 4,9 milyon varile geriledi.

Yaklaşık yüzde 77’lik olağanüstü bir daralma.

Katar’ın LNG ihracatındaki kesintiler de enerji güvenliğinin yalnızca petrol meselesi olmadığını gösterdi.

Eylül ayında Brent petrolün ortalama 114 dolara yükselmesi, Körfez’deki çatışmaların küresel ekonomiye nasıl yansıdığının göstergesi.

Üstelik Hürmüz’ü baypas eden boru hatları bile saldırılara karşı tamamen güvenli değil.

Enerji güvenliğinde artık........

© Forbes Türkiye