Kaybola, çünkü bulunduğun yer sana ait değil artık.

Üzerine giydiğin kelimeler dar geliyor, bak, omuzların düşmüş cümlelerinden.

Bir insan kendine fazla geldiğinde başlar kaybolmak, fazla bildiğinde, fazla gördüğünde, fazla sustuğunda.

Ve bazen en çok da kendini en doğru sandığında.

Çünkü yol dediğin şey düz değildir, biraz unutmak ister, biraz da kendini yanlış bilmek.

Didem’in cebine koyduğu o kırık kalem gibi sen de yazmayı bırak bir an, çünkü bazı cümleler yazılmaz, kaybolur.

bir yerlerde bir çocuk ağlamayı bırakır,

bir kadın içinden........

© Dikgazete.com