Hepimiz aynı şehirde yaşarız. Kimimiz saraylarında kimimiz kulübelerinde...

Üniversite yıllarından arkadaşım. O Yıldız’daydı. Ben İTÜ’de. O şehir bölge planlamacısı idi. Ben makine mühendisi.

Benim çok şükür rahatım yerindeydi. Öyle ya İstanbul’da ailemin yanında yaşıyordum. O ise Karaman’dan gelmişti. Sümerbank işçiliğinden emekli olan babasının yolladığı üç kuruşu denkleştirip kirasını ödemeye aynı anda okul okumaya çalışıyordu.

Hep o kokuyu hatırlıyorum. Bodrum katta oturduğu evler rutubet kokardı.

Solcuydu. Ezilenlerin haklarını savunuyordu. Birlikte klasikleri okur, tartışırdık.

Okulu bitirdi. İyi bir plancı oldu. Devlet memuru olarak 2009’da o dönem AKP’nin elinde olan Bursa Büyükşehir Belediyesi’nde çalışmaya başladı. Sekiz yıl hiçbir kire bulaşmadan görev yaptı. Zira aynı anda Şehir Plancıları Odası’nda Bursa’nın rantçılarıyla mücadele ediyordu.

Bir süre Çanakkale’nin bir ilçesinde imar ve şehircilik müdürü olarak görev yaptı. Oradan da alnının akıyla çıktı.

RANTİYENİN DÜŞMANI RAMAZAN 

2019 seçimlerinden sonra belediye el değiştirince İBB’de imar ve şehircilik dairesi başkanı oldu. Şehirde kiralar pahalıydı. Onca yıllık memuriyetin sonunda şehrin varoşlarında bile ev alamıyordu. Kredi çekti. Ancak Maltepe’nin tepesinde giriş kat iki artı bir daire aldı. “Koca şehrin imar müdürü burada yaşıyor” deseniz kimse inanmazdı.

Evlenip çoluk çocuğa karışmaya karar verdiğinde Avrupa Yakası’nda Küçükçekmece’de site içinde mütevazı bir eve kiracı çıktı. Evlendi. Nikâh şahidiydim. Bir süre sonra da çocuk beklemeye başladı.

İstanbul’un rantıyla çok mücadele etti. Zabıtalarla yıkıma giderdi. Bir gün Üsküdar’da yıkım sırasında mafyadan dayak yedi. Yüzü gözü kan içinde sembol olan fotoğrafı orada çekildi.

Geçen yıl, 26 Nisan’da gözaltına alındı. 30 Nisan’da tutuklandı. Yani bir yıldan fazladır hapiste. Geçen yıl 29 Temmuz’da çocuğu Maya doğduğunda yanında........

© Cumhuriyet