Atlantik sisteminde yaşanan çözülme artık gizlenemez bir olgu. Donald Trump döneminde hız kazanan süreç; Avrupa savunmasının yükünü azaltma yönündeki açık beyanlar, askeri varlığın geri çekilmesine dair hazırlıklar ve son olarak İran Savaşı sırasında müttefikler arasında sahaya yansıyan ayrışmalarla yeni bir aşamaya girmiştir. NATO, bugün birlik içinde olan bir yapıdan çok farklı yönlere çekilen bir örgüt görünümündedir.

TÜRKİYE’NİN NATO’DAKİ ROLÜ

Bu ortamda, Türkiye’nin NATO’daki konumu ve rolü canlı bir tartışma konusu haline geldi. Milli Savunma Bakanı Yaşar Güler, İletişim Başkanlığı ile SETA’nın düzenlediği “NATO’nun Ankara Zamanı: Dayanıklı Bir İttifak İçin Stratejik Konumlanma” başlıklı konferansta “Türkiye, NATO’nun güvenlik mimarisine yön veren başlıca ülkelerden biri” diye konuştu. Yine bu tartışmalar üzerine, güvenlik kaynaklarının dile getirdiği “Türkiye artık NATO’da isteneni yapan değil, kendi güvenlik ihtiyaçlarına göre şekillendiren bir ülkedir; Türkiye’nin tehdit değerlendirmeleri NATO belgelerine daha fazla yansıyacaktır” görüşü dikkat çekti.

TAKTİK Mİ STRATEJİ Mİ?

Bu yaklaşım ilk bakışta, Türkiye’nin artan ağırlığını ve manevra kapasitesini ifade eden olumlu bir yönelim gibi görünmekte ya da öyle sunulmaktadır. Ancak meseleye daha derinden bakıldığında, burada strateji ile taktik arasındaki ayrım belirleyici hale gelmektedir. Bu tür bir yaklaşımın özünde, içinden geçtiğimiz süreçte daha çok taktik düzeyde bir kazanım elde etme........

© Aydınlık