We use cookies to provide some features and experiences in QOSHE

More information  .  Close
Aa Aa Aa
- A +

Ο τρόμος της νεωτερικότητας

5 0 0
12.10.2019

Σε όλα τα μεγάλα που επιχειρεί μια καινοτόμα κυβέρνηση πρέπει να έχει σαφή κατεύθυνση. Να ξέρει τουλάχιστον πού θέλει να οδηγήσει τα πράγματα στα 4 χρόνια που έχει μπροστά της. Έπονται το χρονοδιάγραμμα με τους βασικούς σταθμούς της μεγάλης πορείας, οι πολιτικές και κοινωνικές συμμαχίες, το σχέδιο εξουδετέρωσης των συντηρητικών ομάδων που θα αντισταθούν σε κάθε αλλαγή, το βάθος του αποτυπώματος που θέλει να αφήσει στην κοινωνία. Όταν μάλιστα ξέρει ότι απέναντι από το δικό της 40% υπάρχει ένα σχεδόν 60% που φοβάται. Φοβάται ότι μπορεί η Ελλάδα να γίνει πραγματικά νεωτερική χώρα. Ο τρόμος της νεωτερικότητας μπορεί καθοδόν να αποδειχθεί ισχυρότερος και από τον τρόμο της πτώχευσης.

Το 2015 ο φόβος ενός Grexit αντιμετωπίστηκε από αυτό το 60% με χορούς και πανηγύρια στο Σύνταγμα. Μια ανάταση, μια ευφορία στην προοπτική η Ελλάδα να διολισθήσει εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης, χωρίς μνημόνια και κουτόφραγκους δραγάτες, με γενναίους κυβερνήτες που βαρούν ταμπούρλα και χορεύουν οι απανταχού καπιταλιστές. Σε έναν ελληνικού τύπου σοσιαλισμό με λεφτά. Με εξασφαλισμένες κρατικές δουλειές για όλους, αλλά και δυνατότητες μίκρο ή πάρα εμπορίου για το κάτι παραπάνω. Και όταν λέμε κρατικές δεν εννοούμε μόνο τη δημοσιοϋπαλληλία αλλά και ολόκληρη την κρατικοδίαιτη και κομπραδόρικη επιχειρηματικότητα. Αυτό ήταν το μοντελάκι που είχε στο μυαλό του το 60% που νόμιζε ότι εξουσιοδοτούσε με την ψήφο του τον Τσίπρα να προχωρήσει μέχρι και το Grexit. Μην ρωτήσετε πού θα βρίσκονταν τα λεφτά. Δεν ενδιέφερε κανέναν από αυτούς τότε. Ούτε την κυβέρνηση των απροετοίμαστων.

Το 2019 είναι άλλος αιώνας για την Ελλάδα. Το 40% ψηφίζει Μητσοτάκη και του δίνει την εντολή να βάλει ξανά τη χώρα στην Ευρώπη και στον δυτικό κόσμο, ενώ το 60% ψηφίζει κόμματα που του υπόσχονται τη συνέχεια του κρατισμού με μια υποψία σοσιαλιστικού ονείρου. Αλλά επειδή ο Έλληνας είναι πάνω απ’ όλα σιγουρατζής δηλώνει ευχαριστημένος από τα πρώτα δείγματα της κυβέρνησης, έστω και αν δεν την ψήφισε. Γιατί καλή η καθ’ ημάς Ανατολή αλλά και η γοητεία της Δύσης είναι ακαταμάχητη. Εξάλλου όλη η σύγχρονη ιστορία της πατρίδας μας είναι μια συνεχής ταλάντευση μεταξύ αυτών των δύο πολιτισμικών πόλων. «Ελλάδα: μια χώρα παραδόξως νεωτερική» που γράφει και ο Γιάννης Βούλγαρης.

Το ζήτημα είναι πώς διαχειρίζεσαι ως κυβέρνηση της μετα-κρίσης τον τρόμο της........

© Athens Voice