Svijet se nepovratno mijenja, mijenja se klima, mijenjaju međunarodni odnosi, tope ledenjaci, ravnoteža snaga prebacuje se s jednog tasa na drugi, bukte ratovi, nekažnjene ratne zločine pratimo u direktnom prenosu, rađaju se nove imperije, zli klovnovi iz noćnih mora kročili su u stvarnost, roboti se takmiče u sportskim igrama i naoružavaju za pješadijske borbe, astronauti ponovo lete u svemir, neonacizam postaje mainstream, mutiraju novi virusi, bude izumrle životinjske vrste... samo kod nas decenijama sve ostaje isto – loše s tendencijom da bude gore.

To nam postaje najjasnije kada dođe vrijeme za nove izbore, ne znamo šta bismo od sebe i od tog glasa s kojim smo zaduženi. Ako ostane pozicija biće nam jednako loše sa namjerom da bude gore, ako preuzme opozicija biće nam istovjetno loše u mogućem smjeru prema katastrofi. Jer, kada su početkom devedesetih godina počele „demokratske promjene” uspostavljen je način političkog rada koji traje do danas - manipulacija strahom, prizemni nacionalizam, prevlast podobnih nad sposobnim, nepotizam, crni fondovi, pljačka javnih dobara, korupcija, zloupotreba religije, urušavanje obrazovnih institucija, ponižavanje kulturnih institucija, revizija istorije, moralnih normi i svega što im zasmeta, rehabilitacija kriminalaca, nepostojanje linije između ratnih zločinaca i heroja, kontrola pravosuđa, sigurnosnih i obavještajnih službi, konfuzna vanjska politika....

Ista........

© Žurnal