Το να φτάνει κανείς τα 66 σήμερα αποτελεί, με πολλούς τρόπους, μία πράξη ήσυχης αντίστασης. Πρόκειται για ένα ορόσημο που δεν προσφέρεται μόνο για προσωπικό απολογισμό, αλλά και για μια ευρύτερη αποτίμηση της πορείας του κόσμου—των υποσχέσεών του, των αποτυχιών του και της επίμονης αντοχής του. Όποιος βρίσκεται σε αυτή την ηλικία έχει διανύσει μια διαδρομή από τις αγωνίες του Ψυχρού Πολέμου έως την αισιοδοξία της παγκοσμιοποίησης, από την ψηφιακή επανάσταση σε μια εποχή που χαρακτηρίζεται πλέον από κατακερματισμό, αβεβαιότητα και δύσκολες μεταβάσεις.

Είναι αδύνατο να αποσυνδεθεί ένα προσωπικό ορόσημο από το ευρύτερο διεθνές περιβάλλον. Τα 66 χρόνια ζωής το 2026 δεν εκτυλίσσονται σε κενό. Τοποθετούνται στο σταυροδρόμι βαθιών γεωπολιτικών ανακατατάξεων, τεχνολογικών ανατροπών και μιας διάχυτης αίσθησης ότι οι βεβαιότητες του παρελθόντος έχουν διαβρωθεί ταχύτερα απ’ ό,τι μπορούν να διαμορφωθούν νέες.

Ένας κόσμος κάποτε τακτοποιημένος

Όσοι είναι σήμερα 66 ετών γεννήθηκαν σε έναν κόσμο που δομούνταν γύρω από τη σκληρή διπολικότητα του Ψυχρού Πολέμου. Η αντιπαράθεση μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και της Σοβιετικής Ένωσης καθόριζε τη διεθνή πολιτική, αλλά ταυτόχρονα παρείχε μια ιδιότυπη σαφήνεια. Υπήρχαν κανόνες—επικίνδυνοι, αλλά κατανοητοί. Το δόγμα της αμοιβαίας εξασφαλισμένης καταστροφής λειτουργούσε, παραδόξως, ως μηχανισμός αυτοσυγκράτησης.

Η πτώση του Τείχους του Βερολίνου και η κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης εγκαινίασαν μια περίοδο θριαμβολογίας. Η φιλελεύθερη δημοκρατία και οι ελεύθερες........

© Ζούγκλα