Γεγονότα, εκθέσεις, έγγραφα, επίσημες μαρτυρίες

Οι κάτοικοι της Κομοτηνής, χριστιανοί και μουσουλμάνοι που πίστεψαν ότι με την προέλαση του ελληνικού στρατού έληξαν για πάντα τα βάσανά τους, απελπίστηκαν όταν άκουσαν ότι έμελλε να παραδοθεί πάλι η πόλη στους Βουλγάρους

Από την αρχή της εγκατάστασης του βουλγαρικού στρατού και των Βουλγάρων εποίκων στη Ροδόπη όπως και στην Ανατολική Μακεδονία και σε ολόκληρη την Θράκη κατά την Α' και Β' κατοχή τους 1912-1913 και 1919-1920 διέπραξαν πολλές ωμότητες, όπως σφαγές, ατιμώσεις, βιαιοπραγίες, εξορίες, εκτοπισμούς, απελάσεις και καταστροφές που δεν δικαιολογούνται να γίνονται από έναν τακτικό στρατό όπως και από τις αρχές τους και από τους εγκατεστημένους εποίκους. Έτσι λοιπόν εκείνη την εποχή στην Αθήνα εκδόθηκε ένα έντυπο που περιείχε "σταγόνες" από τας εις βάρος των Ελλήνων γεγονότα που επακολούθησαν. Ορισμένα από αυτά σας τα παρουσιάζουμε υπό τον όρο ότι το γραπτό αυτό προορίζεται μόνο για την ενημέρωση της ιστορίας και των γεγονότων που έγιναν εκείνη την εποχή και όχι για το μίσος γιατί λαός που δεν γνωρίζει την ιστορία του είναι καταδικασμένος να εξαφανισθεί.

Έτσι λοιπόν όπως μας ενημερώνει το έντυπο Κοινοβουλευτική Επιτροπή της Βουλής των Ελλήνων εξακρίβωσε, ότι από την αρχή της βουλγαρικής κατοχής υπήρχαν υποδείξεις από την βουλγαρική κυβέρνηση στις βουλγαρικές αρχές κατοχής για να εκκαθαρίσουν όλα τα μέρη που ήταν υπό κατοχή από τον βουλγαρικό στρατό και τον μουσουλμανικό και τον χριστιανικό πληθυσμό ώστε το έδαφος να μείνει ελεύθερο προς εγκατάσταση Βουλγάρων εποίκων. Έτσι λοιπόν πρώτα στα μουσουλμανικά χωριά εξολόθρευσαν όλους τους πρόκριτους τους. Τον Ιούλιο δε, όταν έφευγαν οι Βούλγαροι επειδή προέλαυνε ο ελληνικός στρατό, έκαυσαν βόρεια της Κομοτηνής, 18 μουσουλμανικά χωριά, οι δε μουσουλμάνοι χωρικοί πεινασμένοι και γυμνοί, κατέφυγαν, για να σωθούν στις χαράδρες και στα γύρω βουνά, εξήλθαν μόνο, όταν βεβαιώθηκαν για την προέλαση του ελληνικού στρατού, τον οποίο υποδέχθηκαν εγκάρδια ως σωτήρες και ελευθερωτές.

Αποχωρούντες πάλι οι Βούλγαροι απογύμνωσαν τελείως τα καταστήματα της Κομοτηνής καθώς επίσης άρπαξαν ό,τι κινητό υπήρχε στα χωριά αφού ελήστευσαν και τους χωρικούς. Ο Βούλγαρος διοικητής δε άρπαξε δέκα χιλιάδες φράγκα από το δημαρχιακό ταμείο της Κομοτηνής. Η δε συμμορία του αρχικομιτατζή Τάνεφ μέχρι την ημέρα της αποχώρησης του βουλγαρικού στρατού σε όλα τα περίχωρα λήστευε και δολοφονούσε χριστιανούς και μουσουλμάνους. Στις 26 Ιουνίου 1913 συνελήφθησαν από τους Βουλγάρους από την Κομοτηνή χωρίς καμία αιτία οι κάτωθι 17 πρόκριτοι και ο αρχιερατικός επίτροπος: Αρχιμανδρίτης Νικόλαος, Γεώργιος Σήτης, τραπεζίτης ετών 70, Θεοχάρης Ζωΐογλου έμπορος ετών 45, Δημήτριος Βουτιάδης δικηγόρος ετών 60, Αλέξανδρος Χρηστίδης ιατρός ετών 45, Περικλής Κατσανόπουλος έμπορος ετών 45, Σπύρος Παρασκευάς έμπορος καπνών ετών 45, Διαμαντής Βογιατζόγλου έμπορος καπνών........

© Xronos