Sükût kelimesi Arapçadan dilimize geçmiştir. Kelime olarak “sessizlik, susma, konuşamama durumu” gibi manalara gelir.

Peki sessizlik her zaman boşluk mudur?

Sessizlik bazen duvarları izletir, saatlerce akreple yelkovanın birbirini kovalamasını seyrettirir… Bazen insana sadece boşluk gibi gelir oysa boşluğun çok ötesindedir…

Birine bir şey söylediğinde onun derin bir sessizliğe gömülmesine sebep olabilirsin, bunun pek çok nedeni vardır. Sükût aslında çok şey anlatır!

Anlayabilene, söylenmeyen söylenemeyen, bazen söylemeye cesaret edilemeyen cümlelerin iletilme yöntemidir. Gönül bağı güçlüyse bu mümkün olabilir. Kalpler o kadar yakındır ki birbirine, anlaşmak için kelimelere ihtiyaç yoktur; zaten konuşuyordur gözlerin…

Veyahut anlatacaklarını anlayacak kimse olmadığını hissettiğinde sessizliğin arkasına saklanmanın bir yöntemidir… Belki söylenecek çok söz, anlatılacak çok konu vardır fakat anlayacak kimse olabilirse…

Fuzuli’nin “Söylesem tesiri yok, sussam gönül razı değil” mısraını iliklerine kadar hissedersin… O zaman söylenir “lisan-ı hâl lisan-ı kalden entaktır” diye...

Beden dili konuşma dilinden üstündür anlamındadır... Bir hüzün dolu bakış, bir buğulu göz bazen saatlerce konuşmaktan daha anlamlı gelir karşıdakine... Sessizliğin gücü vardır. “Söz........

© Türkiye