İnsanın birey olarak var olmasını, varlığının çevresi tarafından kabullenilmesini sağlayan durumlar, bir yönüyle varoluşunun simgeleri, işaretleri olan bedensel, zihinsel, duygusal tepkilerini bilinçli bir şekilde dışa vurmasıyla doğrudan ilgilidir. Bu tepkilerin edinilmesi ya da kazanılmasıyla ilgili yoğun süreçler yaşanır.

Bireyin dünyaya gelişi, kendi iradesi dışındadır ve yetişkinlerin kararına tabidir. Bireyin doğumdan itibaren geleceğini belirleyen en önemli etken, biyolojik ebeveynlerinin dahil olduğu toplumsal sınıf ve o sınıfın dahil olduğu sosyal-ekonomik ve kültürel yapı ve çevresidir. Gelenek, görenek, inanç sistemleri ve bu çevredeki yaşantılar aracılığıyla kuşatılan birey, bebeklik ve ilk çocukluk dönemi eğitimini burada alır. Devletler çağıyla birlikte, devletin insan ya da vatandaş yetiştirme anlayışının ürünü, temel eğitim felsefesine uygun yapılandırılan ve örgün olarak organize edilen eğitimle, kişilik gelişimi, benliğini bulması, beceriler ve bilgi yönünden donanımı sağlanır.

Çağdaş eğitimden beklenen, bireyin yeterliliklerini, yeteneklerini fark etmesi, evrensel kabul gören iyi nitelikleri kazanması, yeteneklerine uygun meslek sahibi bir dünya vatandaşı olarak hayata katılmasını sağlamasıdır. İnsanın birey olarak var olması, kendini tanıması, ayakları üzerinde durması, iradesiyle kararlar alması gibi de ifade edilen süreç, rastgele ve tesadüflerle ilerleyen bir ilişkiler ağı değildir.

Eğitim faaliyetleri insan hayatının bütünü içinde uzun sayılacak bir zaman dilimini kapsar. Bu temel beklentiyi gerçekleştirmesi beklenen eğitim sistemi, insanın yaratıcı yeteneklerinin varlığı ve her insanın bireysel farklılıklarının olduğu gerçeğini dikkate alarak yapılandırılmalıdır. Bu şekilde yapılandırmada temel amaç, bireyin çok yönlü gelişimi ve kendisini gerçekleştirmesidir. Örgün eğitim sistemleri bu beklentilere uygun düzenlenmeli ve işlemelidir.

Bu........

© Tigris Haber