Sevgili okurlarım, dünyanın dört bir yanında nüfusunun çoğunluğu Müslüman olan bir sürü ülke ve o ülkelerde yaşayan bir milyar dolaylarında dindaşımız var.

Ramazan bütün bu ülkeler ve Müslüman nüfus için saygın ve kutsal bildiğimiz bir ay. Ama bizim burada işler biraz farklı.

Müslümanlık bizim gibilerde tamamen din tüccarlığına ve din sömürüsüne dönüşmüş durumda.

Üstelik bu iş eninde sonunda siyasi propaganda ve dinimizden çıkar sağlamaya dönüşüyor ki, işin en acı ve utanç verici boyutu işte o zaman karşımıza çıkıyor.

Dünya haritasında yer alan İslam ülkelerinden çoğunun nüfusu fakir fukara kesimlerden oluşuyor,

Bir sürü Afrika ve Asya ülkesi ne yazık ki böyle.

Onlar yerlerde sürünüyor.

Sudan, Bangladeş, Afganistan, Pakistan, Suriye...

Sayın sayabildiğiniz kadar. O ülkelerde insanlar perişan durumda. Parasızlık yanında bir de, hayatta hiçbir güvenceleri yok.

Bir tarafta ise refah içinde yüzen ve paraya para demeyen zengin İslam ülkeleri var. Onlar petrol zengini! Allah’ın onlara yer altından verdiği petrol ve doğalgazla köşeyi dönmüş olan şımarık ve yarı sömürge ülkeler.

Osmanlı döneminde bizim memleketimiz de büyük bir hızla sömürge olmaya doğru koşarken, işgal altına alınırken, Allah’ın bir lütfu olarak ortaya Mustafa Kemal Paşa isimli bir adam çıktı da hem onurumuzu ve hem de memleketimizi kurtardı.

Yoksa hiç kuşkum yok, günümüzde biz de bir Bangladeş, bir Afganistan olurduk... Çünkü bu işlerin altyapısı bizde fazlasıyla vardı ve tam kadro beklemeye geçmişlerdi.

Şimdi Ramazanı yaşıyoruz. Ama bazı olaylara tanık olunca utanıyoruz, kızıyoruz, sinir sistemimiz bozuluyor.

Bir örnek........

© Sözcü