(Liyakatsizlik Kötü Niyet ve Bürokrasi)

Kırk yıl gibi bir süre boyunca yaptığım altmışın üzerindeki Re-Organizasyon çalışmalarında insanların hep alıştıklarının dışına çıkarken ne kadar zorlandıklarını gördüm. O kadar ki mevcut yapıdan haklı olarak son derecede şikayetçi olan nice insan, yeni yapıya uyum gösterirken olmadık bahaneler bularak, ayak sürüyerek, önce kendilerine sonra da işletmelerine kötülük ediyorlardı.

Her zaman verdiğim örnekle “sistem her zaman ve her durumda sistemsizliği döver” hiç bir sistem, sistemsiz yapılan hiçbir işi yavaşlatmaz. Sistemin gereklerine uyanlar zaman, verim ve hatta kalite kazanırlar. Sistemsiz bir iş o an, o gün için sanki hızlı yapılıyormuş duygusu yaratabilir, ancak daha sonra çıkan pürüz ve hatalar en az üç kat zaman kaybına sebep olabilmektedir.

Peki acaba neden bazı insanlar sistemi sistemsizliğe göre yavaşlatıcı gibi görürler? Bu sorunun cevabı. Bulanık suda balık avlamanın dayanılmaz hafifliği de olabilir, karmaşa ve kargaşa içerisinde “çok çalışıyorum zannederek” kendini ve diğer insanları avutmak da olabilir…

Sistem gene her zaman verdiğim örnekle, Almanya gibi, Japonya gibi ülkelerde kralken, başa güreşirken, görece daha zayıf ve geri kalmış ülkelerde genellikle hor görülür. Bunun bence temel nedeni de cin olmadan şeytan olmaya çalışan insanlardır.

Örneğin bu tipler, daha çok uyumak için evden geç çıkarlar, fakat randevularına yetişmek için ters yoldan gider, kırmızı ışıkta geçer, diğer insanların hakkına tecavüz etmiş dahi olurlar. Oysa sistemli ve sistemin korunduğu ülkelerde........

© ngazete