Ο Τσάβι πήρε το όπλο του

Ισως υπήρχε κάτι άλλο

Πότε μια ομάδα ανεβαίνει επίπεδο; Όχι όταν κερδίζει κάποια – ιστορικά – πιο δυνατή από την ίδια: αυτά στο ποδόσφαιρο συμβαίνουν και μάλιστα συχνά. Επίπεδο ανεβαίνει όταν δημιουργεί στον κόσμο που την παρακολουθεί την βεβαιότητα ότι κάθε νίκη της είναι πιθανή, ακόμα και κόντρα σε αντιπάλους που ποτέ δεν κέρδιζε. Αλλά κι όταν ένα αποτέλεσμα που σε άλλες εποχές θα θεωρούταν καλό, μια ισοπαλία πχ, αφήνει πλέον λίγη στεναχώρια, αν όχι και πίκρα ή πόσο μάλλον απογοήτευση. Είναι η ιστορία της ισοπαλίας της Εθνικής μας με τους Ολλανδούς χθες βράδυ στην Τούμπα. Η στεναχώρια προέκυψε γιατί η Εθνική μας προηγήθηκε με 2-0 και δέχτηκε την ισοφάριση στο φινάλε. Που βέβαια δεν ήταν άδικη, αλλά όταν έρχεται με ένα γκολ στο 88΄όπως αυτό που πέτυχε ο Ράιντερς πονάει λίγο.

Αλλά ας τα πάρουμε με την σειρά.

Η Εθνική μας έφτασε στο ματς με τους Ολλανδούς με δυο νίκες ολότελα διαφορετικές. Κέρδισε την Σερβία με ανατροπή – κι ένα γκολ του Δουβίκα στις καθυστερήσεις – έχοντας βρεθεί από νωρίς πίσω στο σκορ και κέρδισε και την Γερμανία με 0-1 παίζοντας άμυνα σε όλο το ματς. Κατά κάποιο τρόπο σε αυτά τα δύο παιγνίδια φάνηκαν οι δυο τρόποι της, οι καινούργιοι και οι παλιοί.

Την Σερβία την κέρδισε η νέα Εθνική Ελλάδος, αυτή των παικτών του εξωτερικού που παίζουν σε μεγάλα πρωταθλήματα και σοβαρές ομάδες και που είναι η ραχοκοκαλιά μιας ομάδας που αγαπάει το να παίρνει την πρωτοβουλία και να δημιουργεί. Την Γερμανία την κέρδισε μια παραδοσιακή ελληνική Εθνική ομάδα που στην καλή βραδιά της μπορεί να παίξει άμυνα που θα ζήλευαν και οι Ιταλοί παλιά που άμυνα έπαιζαν πριν χαθούν σε υπαρξιακές αναζητήσεις που τους έχουν οδηγήσει στο πουθενά. Ισως όχι τυχαία τα γκολ με τους Σέρβους βρήκαν ο Τζόλης και ο Δουβίκας (δυο σταρ στο εξωτερικό) ενώ το γκολ κόντρα στη Γερμανία το σημείωσε ο Κουρμπέλης που έρχεται από τα παλιά κουβαλώντας πενήντα και πλέον........

© gazzetta