Ah be kardeşim! Söylemeyeyim diyorum ama bazı meseleler var ki insanın susası gelmiyor. Hele ki söz konusu bir cenaze olunca…

Sevgili İpek Tanrıyar, bu kez sana söyleyeceklerim var!

Necla Uygur, 89 yaşında hayata gözlerini yumdu. Nejat Uygur gibi Türk tiyatrosuna damga vurmuş bir ustanın hayat arkadaşı, Süheyl ve Behzat Uygur’un annesi son yolculuğuna uğurlandı. Böyle bir günde konuşulması gereken, geride bıraktığı hatıralar, ailesinin acısı ve sanat dünyasına kattıkları olmalıydı. Peki, ne oldu? Cenaze töreninin önüne senin kıyafetin geçti!

Sevgili İpek, burası bir davet, bir gala değil. Bir cenazedeydin!

İnsan böyle bir ortama giderken nerede olduğunu, hangi acıya ortak olduğunu ve nasıl bir yerde bulunduğunu düşünmek zorunda. Sen de başını örtmüşsün. Demek ki törenin hassasiyetini gözetmiş, buna uygun davranmayı düşünmüşsün. Peki, o zaman göğüs dekoltesi neden? Madem böylesine hassas bir ortamda bulunacağının farkındaydın, kıyafetinin tamamını bu hassasiyete göre seçmek çok mu zordu?

Kimse senden gösterişli bir hazırlık beklemiyor. Tam tersine, böyle günlerde sadelik ve ölçü bekleniyor. Biraz daha özen gösterseydin, daha kapalı ve sade bir kıyafet tercih etseydin ne kaybederdin? Hiçbir şey! Aksine, hem merhumeye hem de acılı ailesine duyduğun saygıyı daha doğru bir şekilde göstermiş olurdun.

İşin en üzücü tarafı şu: Necla Uygur’un cenazesi konuşulması gerekirken gündem bir anda senin dekoltene döndü. İnsan ister istemez hayıflanıyor. Böylesine anlamlı bir günde hatırlanması gereken isim, ne yazık ki kıyafet tartışmasının gölgesinde kaldı.

Gelelim bir de bu tartışmaların ardından yaptığın açıklamaya sevgili İpek!

Beylikdüzü’nden cenazeye yetişebilmek için motosikletle geldiğini, kıyafetinin düğmelerinin yolculuk sırasında açılmış olabileceğini söylemişsin. Bir de “Keşke biri beni uyarsaydı, hemen düzeltirdim. Bu bilinçli bir tercih değildi” diyerek üzüntünü dile getirmişsin.

Şimdi İpekçiğim, tamam, hadi inanalım. Motosikletle geldin, acele ettin, düğmelerin yolda açıldı. Olabilir mi? Elbette olabilir. İnsanlık hâli, hepimizin başına beklenmedik şeyler gelebilir.

Ama insan motosikletten indikten sonra hiç mi üstüne başına bakmaz? Hiç mi kıyafetini kontrol etmez? Bir düğmem açılmış mı, üzerimde bir terslik var mı diye hiç mi düşünmez?

Üstelik sıradan bir yere değil, cenaze törenine gidiyorsun. Böyle bir ortamda insanın kendisine biraz daha dikkat etmesi gerekmez mi?

Bir de “Keşke........

© Diriliş Postası