Bir polis operasyonu oldu, delillere el konuldu. Polis, delil diye alınan bir telefonu günlerce cebinde dolaştırıp iki hafta sonra adli emanete teslim ederse ne olur?

Çöp olur. Yani, artık delil niteliğini haiz olması tartışmalı hale gelir. Fakat teknolojik imkanlar halihazırda telefondaki bilgilerin gerçekliğini doğrulamaya müsait, dolayısıyla bu bilgileri tamamen gözardı etmek mümkün değil.

Buraya nereden geldik, derseniz: Ayhan Bora Kaplan davası diye bilinen dosyayla ilgili açılan ikinci davadan… Bu davada polisler müşteki. Polis dediğim, üst düzey Emniyet görevlileri.

Bazıları polislerin mafyaya kumpas kurduğu iddiasında, karşı taraf ise mafyanın polislere kumpas kurduğunu söylüyor. Hatta daha da ilerisi, bir siyasi partiye kumpas kurulduğu ileri sürülüyor. İki tarafın iddiaları da iddianameye dönüşmüş durumda, yargılama devam ediyor.

Ancak iddianameleri tartışmasız gerçek kabul etmeyip tek tek delillere baktığımızda, işler karışıyor. Çünkü kurumların/örgütlerin adını toptan zikretmek bizi bir yere götürmüyor. Tek tek polislere, tek tek çete üyelerine, tek tek siyasilere, yani adı karışan kim varsa nerede nasıl dahil olduklarına ya da edildiklerine bakmak gerek.

Ancak en baştan çok şüpheli bir durumla karşı karşıyayız: Açılan ikinci davanın en önemli dayanağı, bir poşet içerisinde hukuk bürosuna bırakılan cep telefonu. İçerisinde WhatsApp yazışmaları var. Telefonun yanındaki notta “Bu telefon doğruların ortaya çıkmasını sağlayacaktır” minvalinde ifadeler var.

ŞÜPHELİ DEĞİL Mİ?

Daha şüphelisi de var: Telefon 12 Eylül 2025’te bırakılıyor. Bırakıldığı binanın çevresinde çalışan kamera bulunamıyor. Tek çalışan kamera günler sonra incelendiği için bırakılma anına dair görüntüye ulaşılamıyor. 30 Eylül tarihli Jandarma tutanağına göre, “apartman giriş ve çevresini gören güvenlik kamerasının olmadığı, kendi işletmesine ait güvenlik kamerasının da 15 günlük kayıt yaptığı,........

© Birgün