ALEM
Seyfi Abi bir mektup yazmış Giresun'dan. Okuyan, İsveç'teki arkadaşı İhsan Abi.“Kardeşim merak etme buraları. Sabahları Gazi Caddesi'nden aşağı inenler, akşamları yukarı çıkıyorlar. Dedim ya, merak etme''. Gurbete düşmüş Giresunluyu teselli edecek sözlerin kralıdır bu. Hakkını teslim edelim şimdi. *** Fransa'daki abimin de haberi olmuş bu ''büyük'' laftan bir biçimde. İhsan Abi aktarmış olmalı. Abim de epeybi idare etmiş ruhsal vaziyetini bununla.Ne düşünebilir ki insan, geride kalan şehri üçün;''Herşey aynen bıraktığım gibiymiş baksana, özleyip de üzülmiyim bari''. ***Tavşanın suyunun suyuyum bu konuda.Seyfi Abi'nin İhsan Abi'ye yazdığı mektuba duygulanan İhsan Abi'yi düşünerek duygulanan kendi abimi anımsadıkça duygulanan kişiyim sonuç olarak. İstanbul'daki evimin duvarındaydı herdaim o sözcükler;''Dedim ya merak etme, sabah aşağı inenler akşam yukarı çıkıyorlar"... *** 45 yıl olmuş bunlar yaşanalı. Dün gibi? Bugünse, sözkonusu caddenin göbeğinde, caddeye nazır bir mekanda, yetimliğimi ıslatıyorum bira ile bibaşıma.Değişen bişey yok.Sabah aşağı inenler, akşam yukarı çıkıyo...Seyrederken ben alemi. ***Can dostlarım ve yol arkadaşlarım dışında kalan insanları defterimden sileli çok oldu. Belki biraz da bu nedenledir, içimdeki hayvan sevgisi.Nankör hayvan yok!Egolu hayvan yok!İki........
