Futbol, din-dışı kutsallık üreten yeni-paganizm biçimlerinden biri. Futbolun büyüsü, câzibesi ve gücü, psikanalistlerin insanın “ikincil özellikleri” olarak tanımladıkları tastamam bir din-dışı bir kutsallık, din-dışı bir coşku, trans hâli ve neo-pagan, “neo-barbar” dolayısıyla duygu, haz ve ânlık tatminler dünyasına hitap eden “primitif” âidiyet biçimleri üretebilmesinde gizli.

Bu nedenle, futbolu bütün yönleriyle ve boyutlarıyla anlamlandıra-bilmenin, televizyon futboluyla birlikte futbolun nasıl bir neo-paganizm biçimine dönüştürüldüğünü gösterecek bir arkeoloji çalışması yapabilmenin, dolayısıyla bir futbol felsefesi geliştirebilmenin yolu, futbolu, din-dışı kutsallık kavramı ekseninde incelemek ve tartışmaktan geçiyor. Peki, din-dışı kutsallık ne demek?

DİN-DIŞI KUTSALLIKLAR

Din-dışı kutsallık kavramıyla, sekülerlik arasında kopmaz bir ilişki var. Ernest Gellner, modernlikle birlikte yaşanan ve günümüze kadar gelen süreçte Batı’da (ve Batı kültürünün küre ölçeğinde yaygınlaşarak küreselleştirilmesiyle birlikte dünya genelinde) iki tür sekülerizm biçiminin ortaya çıktığını söyler: Buna göre, birinci sekülerizm çağı, modernliği ve modern süreci açıklar ve dinin hayattan uzaklaştırılması sürecidir.

İkinci sekülerizm çağı ise postmodernliği ve postmodern süreci açıklar ve bu kez dünyevî olan’ın ve dünyevî alanların dinselleştirilmesi / kutsanması sürecidir. Bu süreçte, insanın bilincine, aklına değil, bilinçaltına, duygu, haz ve iç-dünyasına hitap eden sinema, televizyon, bilgisayar, internet, müzik, eğlence ve spor endüstrisi, kısacası kültür endüstrisi, bu kez kitlelerin hayatlarını, zevklerini, beğenilerini, anlam dünyalarını şekillendiren, belirleyen din-dışı ikonlar, durumlar ve kutsallar üreten bir........

© Yeni Şafak