Muhittin Serin Hoca’ya vefa

Muhittin Serin Hoca’nın ilim ve sanat hayatını düşünürken, Süheyl Ünver’le onun arasında geçen şu hadise hep öne çıkar:

Serin Hoca, Kemal Batanay’dan hat meşk ettiği yıllarda bir gün Süheyl Ünver’in hocasıyla yaptığı görüşmede bulunur. Ünver durmadan not almakta, genç talebe ise elleri dizlerinde onları dinlemektedir. Bir ara Süheyl Ünver ona dönerek: “Sen bu duruşunu edep zannediyorsun. Bu hâlin edep değildir” der ve unutulmayacak olan o sözü söyler: “Hocanın öksürüğünü dahi yaz.”

Çünkü nice büyük üstat gelip geçmiş, talebeleri onların hayatlarını, sanatlarını, üsluplarını, sözlerini kaydetmedikleri için medeniyetimizin hafızasında kimi boşluklar meydana gelmiştir.

Serin Hoca’nın hat sanatına yaptığı hizmeti anlamak için sanırım bu cümlenin peşine düşmek gerekir. Çünkü o yalnız hat yazmadı. Hattın hafızasını da yazdı.

Onu bu yola sevk eden şey ise önce güzellikti. “İnsan güzeli görebilecek bir gönül gözüyle yaratılmıştır” derken sanatla insan arasındaki irtibatı daha başlangıçta gönülde kurar. Ailesinden, öğretmenlerinden aldığı terbiye; Mevlânâ ve Muhyiddin İbn Arabî okumaları… ondaki sanat iştiyakını besler. İstanbul’a gelmek istemesinin sebeplerinden biri de şehrin hâlâ dinî ilimlerin ve İslâm sanatlarının merkezi olmasıdır. 

Ekrem Hakkı Ayverdi onu Süheyl Ünver’e, Süheyl Ünver de Kemal Batanay’a gönderir. O isimleri art arda söylemek bile başlı başına bir kültür silsilesini gösteriyor: Ayverdi, Ünver, Batanay… Ve bunların ardından Serin Hocamız…

Ona göre hat sanatı kitap okuyarak öğrenilecek bir sanat değildir. Harf görülür, el........

© Yeni Şafak