Gazi Mustafa Kemal Atatürk, 1919’da Erzurum’da siyasi parti kurulması teklifi reddedilince şöyle demişti:

“Kongrenin siyasi parti kurulması hakkındaki teklifi reddetmesi de mükemmel oldu.

Ben siyasi partilerin bugünkü vaziyet içinde aleyhindeyim.

Biz siyasi partilere değil milli birliğe muhtacız.

Böyle felaketli anlarda partiler millet beraberliğini bozar.”

Bugün aslında dün’dü.

Parti kavgası yeni değil; Yavaş’ın durduğu yer de dünden birikti.

23 Eylül 2026’da Ankara Büyükşehir Belediye Başkanı Mansur Yavaş, CHP üyeliğinden istifa ettiğini açıkladı.

Öncelikle…

Tetikleyici, “butlan CHP” sözcüsü Müslim Sarı’nın o günkü çıkışıydı:

“Hiç kimse Cumhuriyet Halk Partisi’nden üstün değil.”

Sarı, Yavaş’ın 9 Eylül törenlerine katılmamasını ve bu kararı Yeni Parti Genel Başkanı Özgür Özel’e bildirmesini parti aidiyetine aykırı gördü.

Yavaş da daha önce verdiği sözü tuttu.

Parti içinde şahsıyla veya tutumuyla ilgili rahatsızlık varsa gereğini yapacağını söylemişti.

Gereğini yaptı.

Üyelikten çıktı.

Makamı başka bir adrese taşımadı.

Nitekim…

Karar öfkeyle alınmadı.

Yavaş’ın metni bunu özellikle vurguluyor:

Siyasette bazı kararlar kırgınlıkla açıklanmaz; vicdanla tartılır, millet huzurunda söylenir.

19 Mart süreci ve mutlak butlan tartışmalarının partiyi derin ayrışmaya sürüklediğini, muhalefetin birbirini tüketmesinin demokratik değişim umuduna zarar verdiğini uzun süredir söylediğini hatırlattı.

Düşüncelerinde değişen bir şey olmadığını da ekledi.

Uyardık.

Yavaş’ı put gibi görenler, her çıkışını kutsayanlar, Beştepe ziyaretinden sonra ikinci bir “plana sadık kal” duvarına tosladı.

Hal böyleyken…

Asıl cümle şuydu:

“Seçmenin iradesine sadakat,........

© ngazete