Η πρώτη μεγάλη δημοσκόπηση που αποτυπώνει το νέο πολιτικό σκηνικό μετά την είσοδο δύο νέων σχηματισμών – της ΕΛ.Α.Σ. του Αλέξη Τσίπρα και της «Ελπίδας για τη Δημοκρατία» της Μαρίας Καρυστιανού – δείχνει αναμφίβολα αναδιάταξη δυνάμεων. Δεν δείχνει όμως, τουλάχιστον ακόμη, συνθήκες πολιτικής αλλαγής.

Η εικόνα της ALCO για τον FLASH έχει ένα σαφές πρώτο επίπεδο ανάγνωσης: η Νέα Δημοκρατία παραμένει πρώτη δύναμη και εμφανίζει ανοδική δυναμική, ενώ η αντιπολίτευση ανασυντάσσεται μέσα από νέες διαρροές, μετακινήσεις και πολιτικά rebranding. Ωστόσο πίσω από τους αριθμούς υπάρχει ένα δεύτερο – ίσως σημαντικότερο – επίπεδο που θέτει υπό αμφισβήτηση όλες τις βεβαιότητες.

Και αυτό είναι το 17% των αναποφάσιστων.

Η ΝΔ ανεβαίνει, αλλά η αυτοδυναμία παραμένει μακριά

Το 23,5% της ΝΔ συνιστά πολιτική αντοχή σε ένα περιβάλλον όπου η κοινωνική δυσαρέσκεια παραμένει ισχυρή – άλλωστε το 52% δηλώνει καθόλου ικανοποιημένο από την κυβέρνηση και μόλις 2% πολύ ικανοποιημένο.

Η κυβερνητική παράταξη εξακολουθεί να διατηρεί πλεονέκτημα κυβερνησιμότητας και πολιτικής σταθερότητας. Αυτό αποτυπώνεται και στο εύρημα όπου το «κανένας» προηγείται ως απάντηση στο ποιος μπορεί να νικήσει τον Κυριάκο Μητσοτάκη.

Όμως το ποσοστό αυτό απέχει αισθητά από αριθμούς αυτοδυναμίας. Με τα σημερινά δεδομένα η ΝΔ διατηρεί προβάδισμα, όχι όμως συνθήκες πολιτικής κυριαρχίας.

Και εδώ βρίσκεται ίσως το βασικότερο πολιτικό συμπέρασμα: ο Κυριάκος Μητσοτάκης διατηρεί έναν σκληρό, αμετακίνητο πυρήνα εκλογικής επιρροής που εξακολουθεί να του δίνει άνετο προβάδισμα απέναντι σε μια αντιπολίτευση κατακερματισμένη και εσωτερικά συγκρουσιακή.

Η επιστροφή του Αλέξη Τσίπρα λειτουργεί ταυτόχρονα και ως μηχανισμός επανασυσπείρωσης για τη Νέα Δημοκρατία. Τα τελευταία χρόνια η πολιτική κυριαρχία του Κυριάκου Μητσοτάκη δεν στηρίχθηκε μόνο στον παραδοσιακό δεξιό πυρήνα, αλλά κυρίως στην προσέλκυση και διατήρηση σημαντικών δυνάμεων του κέντρου και της μετριοπαθούς εκλογικής βάσης. Πρόκειται για κοινά που το τελευταίο διάστημα είχαν εμφανίσει σημάδια αποστασιοποίησης ή κόπωσης, είτε λόγω της ακρίβειας και κοινωνικών πιέσεων είτε λόγω θεσμικών ή κυβερνητικών επιλογών που προκάλεσαν φθορά.

Η παρουσία όμως του Αλέξη Τσίπρα αλλάζει εκ νέου την πολιτική ψυχολογία αυτού του ακροατηρίου. Για ένα τμήμα των κεντρώων ψηφοφόρων, η επιστροφή ενός γνώριμου διπολικού αντιπάλου επαναφέρει αντανακλαστικά σταθερότητας και επιλογής «ασφαλούς λιμανιού», στοιχείο που ιστορικά........

© Newpost