Bu başlığı 8. sınıf öğrencisi, henüz 14 yaşındaki Beren Doğanay attı.

Kutlama iptali tartışmaları arasında, 23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı geliyor.

Ulu Önder Mustafa Kemal Atatürk’ün evlatlarına hediye ettiği, dünyada çocuklara armağan edilen ilk ve tek bayram.

Atanın birkaç sözünü de hatırlatmak isterim:

“Çocukları sağlıklı ve bilgili yetiştirilmeyen uluslar, temeli çürük binalar gibi çabuk yıkılırlar.”

“Bir milletin çocukları, o milletin geleceğidir. Çocuklarımıza sahip çıkalım.”

Çocuklarımıza sahip çıkabiliyor muyuz?

Sağlıklı ve bilgili yetiştirebiliyor muyuz?

Yoksa yaşama sevinçlerini mi ellerinden alıyoruz?

Mesela bayramı bayram gibi kutlayabiliyorlar mı?

Bu soruların cevabını da Beren verdi.

“İzledim her şeyi. Ertesi sabah kalkıp okula gitmek istemedim. Hâlâ istemiyorum. Ya başımıza bir şey gelirse? Ben de bir sabah okula gidip dönemezsem diye düşüncelerle dolu beynim. Fakat içimde kocaman bir Atatürk sevgisi var. O yüzden bayramı bayram gibi yaşamak ve bayramımıza sahip çıkmak zorundayız. Ben şiirlere eşlik edeceğim.”

Kaybımız büyük, acımız taze.

Okul saldırısında kaybettiğimiz evlatlarımızla beraber; Narin, Mattia Ahmet, Atlas, Irmak, Muhammet, Uğur, Ceylan, Müslüme ve yaşam hakkı elinden alınan tüm yavrularımız kalbimizde…

Kocaman bir suça sürüklenen çocuk sorunumuz var.

Silah bulan silahla, bulamayan bıçakla, o da yoksa tekme-tokatla saldırıyor.

Güvenlik kaygısı en büyük derdimiz.

Fakat, tek sorun değil.

“Okulumu, okumayı, öğrenmeyi çok seviyorum. Ben iyi bir eğitim alabileyim diye ailem kaydımı devlet okulundan özel okula aldırdı. Şimdi diyorum ki bana bu imkânı sağlamak için daha çok çalışmak zorundalar. İçim burkuluyor.”

14 yaşında bir kız çocuğu resmen toplumsal, ekonomik ve sosyolojik tabloyu........

© Nefes