MÜMİNİN DÜNYA HAYATINA BAKIŞI

Dünya hayatı, Yüce Allah’ın kullarını imtihan etmek için yarattığı geçici bir imtihan yurdudur. İnsan, karşılaştığı nimetler ve musibetler karşısında kulluk şuurunu korumak ve ilahî emirlere uygun davranmakla yükümlüdür.

Kur’ân-ı Kerîm, insanın kimi zaman bollukla, kimi zaman darlıkla deneneceğini haber vermekte; bu hâllerin tek başına Allah’ın rızasının veya gazabının kesin bir göstergesi olmadığını bildirmektedir.

Nitekim Yüce Allah şöyle buyurmaktadır:

“Andolsun ki sizi biraz korku, açlık, mallardan, canlardan ve ürünlerden eksiltmekle deneriz. Sabredenleri müjdele.” (Bakara, 2/155)

Bu ilâhî beyan, karşılaşılan musibet ve mahrumiyetlerin çoğu zaman bir imtihan vesilesi olduğunu göstermektedir. Mümin, yaşadığı sıkıntıları değerlendirirken Allah Teâlâ’nın sonsuz hikmetini göz önünde bulundurmalı; O’nun her hükmünün hikmet üzere olduğuna inanmalıdır.

Kur’ân-ı Kerîm’de şöyle buyrulur:

“Olur ki hoşlanmadığınız bir şey sizin için hayırlı olabilir; sevdiğiniz bir şey de sizin için şer (kötü) olabilir. Allah bilir, siz bilmezsiniz.” (Bakara, 2/216)

Bu sebeple, istenilen bir nimetin gecikmesi veya gerçekleşmemesi her zaman ilâhî gazabın işareti olarak değerlendirilmemelidir. Bazen kulun dünya ve ahireti için hayırlı olan, arzu ettiği şeyin verilmemesi veya ertelenmesidir. Peygamberlerin hayatları da bunun pek çok örneğiyle doludur. Hz. Eyyûb’un hastalığı, Hz. Yusuf’un........

© Mir'at Haber