İyilik bugün sessizliğini kaybetti. Görünür oldu, paylaşıldı, sayıya döküldü. Kaç kişiye ulaştığı, ne kadar etkileşim aldığı, hangi başlık altında sunulduğu konuşulur hâle geldi. Oysa iyilik, doğası gereği sessizdir. Sessizliğini kaybettiğinde anlamı eksilir, ağırlığı hafifler. Buna rağmen gürültülü dünyada hâlâ sessiz iyilikler var ve tam da bu yüzden kıymetliler.

Sessiz iyilik, tanık istemez. Alkış beklemez. Karşılık ummaz. Yapılır ve geride iz bırakmadan geçer. Bu izsizliğin kendisi, iyiliğin en saf hâlidir. Çünkü burada niyet nettir. Gösterme arzusu yoktur. İnsanın içinden gelen bir dürtü vardır; doğru olanı yapmak. Bugün en çok ihtiyaç duyduğumuz şey de bu yalınlık.

Gürültü çağında sessiz iyilik yapmak zordur. Çünkü sistem görünürlüğü ödüllendirir. Görünmeyen, duyulmayan, raporlanmayan şeyler değersiz sayılır. Oysa iyilik performans değildir. Bir başarı metriği hiç........

© Kıbrıs Postası