Bir çocuğun ya da bir gencin başka bir insana zarar vermesi çoğunlukla bizler için anlaşılmazdır. İlk tepkimiz ‘neden böyle yaptı?’ ‘nasıl bu kadar acımasız olabildi?’ şeklindedir. Oysa yapılan psikolojik araştırmalar çocuk ve gençlerdeki şiddet davranışlarının bir nedene bağlanamayacağını göstermektedir.

Şiddet, çocuğun bireysel özellikleri, aile ilişkileri, akran çevresi, okul deneyimleri, yaşadığı travmalar, madde kullanımı, sosyal çevresi ve öğrendiği davranış kalıplarının birbiri ile etkileşimi sonucu ortaya çıkar. Şiddet davranışını anlamanın en iyi yolu da neden yaptı sorusuna cevap aramak değil, hangi gelişimsel süreçler sonucunda bu davranış ortaya çıktı sorusuna cevap aramaktır.

Çocukların saldırgan davranışlarının belirli bir kısmı gelişimin doğal dönemlerinde görülebilir. Örneğin küçük bir çocuk istediği oyuncağı alamayınca arkadaşına vurabilir, bağırabilir veya itebilir. Çocuk büyüdükçe sosyal becerilerini geliştirmeye ve dürtülerini bastırmaya – kontrol etmeye başlar. Bu nedenle de şiddet içeren davranışların azalması beklenir. Ancak saldırganlık kalıcı hale geliyorsa, giderek artıyor, başkalarına zarar verme davranışına dönüşüyorsa bu durum artık farklı değerlendirmelere tabi tutulması anlamına gelmelidir.

Yapılan araştırmalar saldırganlığın farklı biçimleri olduğunu bizlere göstermekte: fiziksel saldırganlığın yanı sıra, tehdit, dışlama, küçük........

© Hürses