Rusya ile yaşanan kopuş, Avrupa’ya yalnızca yeni tedarikçiler arama zorunluluğu getirmedi; aynı zamanda eski ezberleri de bozdu. “Ucuz, yakın ve güvenilir” kabul edilen kaynakların bir gecede tartışmalı hale gelmesi, Brüksel koridorlarında şu soruyu doğurdu: Peki şimdi ne olacak?

Rusya sonrası senaryolar

Avrupa’nın önünde birkaç yol vardı. İlki, Ortadoğu ve Kuzey Afrika’ya daha fazla yönelmekti. Ancak bu coğrafyaların kendi kırılganlıkları vardı. İkinci yol, ABD ile enerji bağlarını derinleştirmekti. Bu yol daha “istikrarlı” görünüyordu ama maliyeti yüksekti. Üçüncü yol ise henüz haritalarda tam karşılığı olmayan, ama giderek daha sık fısıldanan bir başlıktı: Grönland.

Grönland, bugüne kadar Avrupa kamuoyunda daha çok buzullar, iklim krizi ve yerli halk üzerinden konuşuldu. Ancak enerji tartışmaları derinleştikçe, bu sessiz coğrafyanın anlamı da değişmeye başladı.

Grönland’ın konumu bu noktada yalnızca coğrafi değil, kurumsal bir anlam da taşıyor. Avrupa Birliği’nin doğrudan parçası olmamasına rağmen, Danimarka üzerinden Avrupa güvenlik mimarisiyle temas halinde olan bu bölge, enerji ve güvenlik başlıklarının kesiştiği gri alanlardan biri olarak öne çıkıyor.

Çünkü mesele artık yalnızca doğalgaz ya da petrol değil. Kritik mineraller, nadir elementler ve enerji dönüşümünün temel girdileri masada. Yeşil dönüşüm hedefleri,........

© Analiz