Bayram geldi çattı. Yine aynı cümle dolanıyor dilimizde: “Nerede o eski bayramlar?” Sanki bir yerlerde saklılar da biz bulamıyoruz gibi söylüyoruz bunu. Oysa biraz dürüst olsak, o eski bayramların tam ortasında durup onları yavaş yavaş eksiltenin de biz olduğunu kabul etmemiz gerekecek.

Çünkü artık kapı çalmıyoruz mesela. “Rahatsız etmeyelim” diye diye kimseye uğramaz olduk. Sonra da “eskiden herkes birbirine giderdi” diye iç geçiriyoruz. Aramak yerine mesaj atmayı, mesaj atmak yerine emoji bırakmayı tercih ediyoruz. Sonra da “samimiyet kalmadı” diyoruz. Samimiyet dediğimiz şey, kendiliğinden var olan bir şey değil ki; uğraş istiyor,........

© Yeniçağ