Son yıllarda eğitimde yaptığımız üç temel hatamız var. Bunlardan biri “her il’e bir üniversite” projesi. Memlekette evet, nitelikli üniversitelerin sayısının artmasına ihtiyaç vardı ama bunca niteliksiz üniversiteye, gençlerin “istasyon”u ve “beklenti yönetimi merkezi” olarak hiç ihtiyaç yoktu. Yine de bu, bir başka yazının konusu.

Bunlardan ikincisi yine ilk bakışta “iyi” gibi görünen ama sonuçları bakımından hiç de iyi olmayan “12 yıllık kesintisiz eğitim” projesiydi. Bir eğitimcinin tespitiyle “liselerimiz açık cezaevine döndü” bu projeyle. Üzerine memleketin ihtiyaç duyduğu mavi yakalı istihdamını baltalaması, usta-çırak ilişkisi isteyen mesleklerin çıraksızlık yüzünden can çekişmesi, okuma potansiyeli olmayan çocukların okullarımızı dövüş kulübüne çevirmesi falan derken kabul edelim ki son derece başarısız oldu 12 yıllık kesintisiz eğitim yaklaşımı.

Yine de eğitimde yapılan en büyük yanlış bu değildi.

Eğitimde yapılan en büyük yanlış, Batı’nın da çoktan duvara tosladığı “very liberal” eğitim modelinin Türkiye’ye de uygulanmasıydı. Böylelikle “öğretmen ve disiplin odaklı” olan eğitim süreci önce “veli ve beklenti odaklı”, ardından da hızla “öğrenci ve hayvanlığa varan özgürlük odaklı” bir hale geldi.

Acı evet, ama elimizdeki yüzleşmemiz gereken gerçek........

© Yeni Şafak