expand_moreexpand_lessexpand_moreexpand_less
|
 |
İsmail BingölMilat |
Çocukluk zamanlarımda şehir benim için koskocaman ve renkli bir yerdi. Hiç canım sıkılmazdı ve her bir köşesinde dolaşmanın ayrı bir...
“Baharın gülleri açtı.” ve yeni bir uyanışın, yeni bir dirilişin gergefinde şekillenen ağaçlar yeşillenmeye, toprak ısınmaya,...
Yaşadığımız şehri tanıdığımızı iddia ederiz çoğumuz. Acaba öyle midir? Bazen şehir hakkında sorulan bir soru ya da şehrin herhangi...
Her insanın bir şarkısın vardır; içinden zamanın ses verdiği… Ve zamanda bir etki, bir yankı, bir iz bıraktığı… Dönülmez gidişleri...
Dostluklar da bölündü Bölündü ve darmadağın oldu Yarım kalmış sözlerin Şimdi terkedilmişliklerin ortasında Zamanın kalkanına çarpan...
Şehirler kurmuşuz; sırtını dağa veren ve yanı başından nehirler, çaylar akan... Eskinin dünyasında aynı zamanda düşmandan korunmak...
Güzellerin bahçesinde açılan Lâle midir, sümbül müdür, gül müdür? Beyaz gerdanına inip dökülen Zülüf müdür, kâkül müdür, gül...
Bayram; şu acılar mahşerinde, bir yudum su gibi soğutur bağrımızı bir an için de olsa… Bir vahanın serinliği gibi sarıp sarmalar çöl...
Bu şehir sesidir baştanbaşa bir milletin Bu şehir bekçisidir yüzyıllardır hürriyetin Erzurumlu yazarlardan Feridun Andaç; “Gönül...
İbn Haldun, “İnsan alışkanlıklarının çocuğudur.” demiş. Aslında mâzimizi severiz, yani alışkanlıklarımız sıcak bulduğumuz...
Çocukluğumun sokaklarına, lâcivert bir gecede cemre gibi bir sıcak ses düştü… Yüreğime, yüreğimin ucuna... Çocukluğumun sokaklarında,...
Bir insanı anlatmak hiçte kolay değil. Tanınan, bilinen bir özelliği olmadığını düşünseniz bile. Hele de bu kişi, şiir alanında...
Asırlardır Anadolu coğrafyasına yayılmış şehirlerimiz ve diğer büyük diye tabir ettiklerimiz, şehirleşme açısından bugün nerede?...
Şehirde yaşayan her insanın, bulunduğu yere, çevreye ve mekâna karşı bir hassasiyeti olmalı, şehri sahiplenirken bu hassasiyet içerisinde...
Eski ve köklü şehirler giderek sahip oldukları atmosferden uzaklaşmakta, yeni kurulan şehirler ise yeni bir karakter, kendine has bir yeni...
“Sırf unutmak için, unutmak ey kış! Büyük yalnızlığını dünyanın.” Ahmet Muhip Dranas’ın “Kar” adlı şiirinden iki...
Bir şarkıyla geldi akşam Bin sitemle indi bağrımıza gam Mihman oldu semtimize o şarkı Âşıkları dâra çekti o şarkı Geçtik...
Erzurum Devlet Tiyatrosu salonunda Peter Ustınov"un "Ellerimin Arasındaki Hayat" adlı oyununu seyrediyoruz. Gazetecilerle ilgili noktalar...
İnsanoğlunun, içine doğduğu tabiatı hiç değiştirmeden, onun bir parçası olarak yaşama şansı yoktur. Barınma, beslenme ve korunma gibi...
Şehir… Kişi an gelir yalnızlığını paylaşır onunla, an gelir; gecenin karanlığında kendine sohbet arkadaşı eder onu, mısralarla,...
Sapsarı yapraklar arasından yürüyorum. Her taraf sapsarı görünüyor gözüme... Kâînat sarıyla kaplanmış sanki... Süslerini kaybeden ve...
Hatıraların pembeleştirdiği bir zaman kesiti, film şeridi gibi bir bir kafamdan geçerken, dilim ise geçmişten izler taşıyan şarkının...
Zaman akıp gidiyor ve biz, zamanın bizde bıraktığı izlerle baş başa kalıyoruz. Zamanı durduramamanın çaresizliği içinde hem de... Şu...
Divan Şairleri ile 20. Yüzyıl şairlerinin arasında duran Yahya Kemal Beyatlı, İstanbul’un taşına toprağına, her köşesine meftun büyük...
Yorgun bir anı gibi düşer şehir bazen içimize… Çorak topraklardan yükselen toz, duman ve çatlamışlık eşliğinde yandığını,...
İnsanoğlu yerleşik kültür kavramını keşfetmeden ya da bu kavramın anlatmak istediği detayın farkına varmadan önce, saf ve gösterişsiz...
“Yılların geçmesine öfkelenme; gençliğe yakışan şeyleri gülümseyerek teslim et geçmişe. Yapamayacağın şeylerin yapılabileceklerini...
“Dadaşlar ağır ağır bir halka çevirdiler. Yurda kurban yiğitler, bu halkaya girdiler.” Saadettin Akatay Bu vatanın...
“Anısı biz olalım bu sokakların / Ve hiç durmadan yağmur yağsın Biz gürültüsüz sözcükler bulalım / Sarmaşıklar...
“Geçmiş günler, pek de yaşanmış günler sayılmaz; onlar, sonradan yeniden kurduğumuz ve kurmaya devam ettiğimiz bir çeşit anlatıdır.”...
“Milli birlik, bağlamanın telleri arasındadır” Muzaffer Sarısözen Sabahın erkeninde bu hüzünde ne ki? Nerden çıktı bu gönül mateminin gözyaşına...
Soran olmaz bizi yardan ağyardan, Ne çare namımız çoktan yitmiştir. Yol üstü çeşmeler bakar kenardan, Bizi bilen sular akıp gitmiştir....
“Gitme ey yolcu, beraber oturup ağlaşalım Elemim bir yüreğin karı değil, paylaşalım”; diyerek içindeki büyük mateme daha bunun gibi...
login
who are we?
contact us
qosheapp
