“Sırf unutmak için, unutmak ey kış!

Büyük yalnızlığını dünyanın.”

Ahmet Muhip Dranas’ın “Kar” adlı şiirinden iki mısra... Evden çıkmış yürüyorum; kışın getirdiği yalnızlık üzerine düşünerek... Bazı şeyleri unutmak, dünyanın yalnızlığına gömülmek istiyorum soğuğun yardımıyla... Bir ıssızlık, bir sessizlik çökmüş caddelere... Henüz sabah ve aynı zamanda tatil günü olduğu için herhalde... İnsanlar iyice sarınmışlar paltolarına, gocuklarına ve düşmüşler yollara... Ağızlarından buharlar yükseliyor göğe doğru... Şehir aynı yıllar öncesinden hatırladığım gibi... Her taraf kar, kar, kar... Dağa bakıyorsun kar, ovaya bakıyorsun kar, şehre bakıyorsun kar... Özgürlüğün sevdalısı kuşlar bu kar deryası içinde ne yapar ne eder, nasıl beslenirler? Mutfağın penceresinin önüne ve balkona döktüğüm ekmek kırıntılarına, yiyeceklere saldırışları geliyor gözümün önüne... Tüketmeleri bir dakikayı bile bulmuyor. Kapıyı ya da pencereyi örtüp geri çekildiğimde sürüyle kuş bir anda doluyorlar balkona...

Gazeteler, dağlardaki hayvanlara yiyecek götürüldüğünü yazmıştı geçenlerde... Bazı yörelerde ise, bu durumun bir gelenek halinde sürdürüldüğünü, özellikle kışın çok karlı günlerinde, halkın dağlara, açık alanlara yem serpmeye çıktıklarını dinlemiştim birilerinden... Ne güzel bir adet... Bir de bunun yanında açlığın ve soğuğun iliklerine işlediği insanları hatırlasak diyorum...

Ayaz hiç donmayacak yerlerdeki suları bile dondurmuş. Belki bu kar yağışı, baharda yeni bir bereketin, bolluğun kapısını aralar diye düşünüyorum. Sevindiriyor bu düşünce birden beni. İçimi ısıtıyor. Ve araya Şair Gökhan Evliyaoğlu’nun “Karda Bahar Şarkısı” adlı şiirini sıkıştırıyorum. Bahar kelimesini duyup, sizin de yüreğiniz ısınsın diye...

“Kar...kar...her taraf kar...

Simsiyah saçlarını

Ne güzel süslemiş kar

Sıcak bakışlarınla

Nasıl da erimemiş

Simsiyah kirpiklerinde

Yıldız yıldız kar

Kar...kar...her taraf kar...

Donmuş ağaçlar dallar,

Yalnız senin gözlerinde kız

Çiçek açmış ilkbahar...”

Sanatçı bu ya! Her gördüğüne anlam vermeden, onu güzel bir şeylere benzetmeden ve aralarında; çağrışım yoluyla bir ilişki kurmadan duramaz. Mevsim kar olsa da, her yer ve bütün yollar kardan kapansa da, kainat soğuktan donsa da, bizimkinin yine de ilkbaharı göreceği bir yer hâlâ vardır ki, o da bir güzelin gözleridir.

Ayaklarım beni eski bir Erzurum sokağına götürüyor. Hoşuma gidiyor sokak aralarından yürümek.. Çünkü buraların havası şehrin merkezi........

© Milat