Güzellerin bahçesinde açılan

Lâle midir, sümbül müdür, gül müdür?

Beyaz gerdanına inip dökülen

Zülüf müdür, kâkül müdür, gül müdür?

Sencileyin güzel nerde bulunur?

Her kaçan görürsen aklın alınur

Rüzigâr estikçe durmaz salınur

Selvi midir, semen midir, dal mıdır?

Kaşın kudret kalemiyle yazılmış

Güzel, hicrin ile bağrım ezilmiş

Mah yüzünde çifte çifte dizilmiş

Benler midir, fülfül müdür, lâl mıdır?

Güzelsin Yusuf’un manendi eşi

Bir umulmaz gavgaya uğrattın başı

Gevheri deryâ mı gözünün yaşı

Murad mıdır, Ceyhun mudur, sel midir?

Yukarıdaki mısralar Âşık Gevheri’ye ait… Gevherî; vurgunu olduğu güzeli bu mısralarla övüyor, methediyor. Güzelliğin meftunu, güzelin tutkunu olmayan var mı ki zaten… Hemen herkesin, ömrü boyunca mutlaka bir güzelin kaygusunu çektiğini, hasretiyle yanıp tutuştuğunu sanmamız hiç de yanlış bir düşünce olmasa gerek. Kâinattaki bin bir çeşit güzelliğin hiç olmazsa birine bile ilgi duymayan kaç kişi var? Hiçbir güzelliğin esiri olmadıklarını iddia edenler bile, kendilerini yokladıklarında, içten içe bir şeylerin özlemini çektiklerini, ulaşmak istedikleri bir güzelliğin olduğunu fark edecek ve bize hak vereceklerdir. Bu bir şeyler, güzel olan, güzellikten nasibini almış, her varlık olabilir. Gerçekte, evrende bulunan her şey güzeldir, önemli olan güzelliği görüp, yakalayabilmelidir. Hakiki manada insan olmanın, insanlığın gereklerini yerine getirecek bir sorumluluk anlayışına ulaşmanın ilk şartlarından biri de güzelliğin aşığı olup, uğruna acı çekmektir belki de… Çünkü acı insana olgunluğun meyvelerini tattırır, iyiliğin ve sevginin yolunu gösterir. İnsanları daha iyi anlamamıza, onlarla derin ve ince dostluklar kurmamıza sebep olur.

Güzellik kavramı üzerine kelam ederken; vurgulamamız gereken önemli bir nokta da varlıkların ve olayların güzel yanlarını görme konusudur. Bunu başarabilen insan, karamsar ve mutsuz düşüncelerden yakasını kolayca sıyırır, güzel düşüncelerinin enginliğinde ferahlar, kendine gelir… Âşıklar da güzelliğin meftunuydular. Ama onların gönüllerinde güzelliğin sembolü sevdikleriydi. Bütün güzellikleri onun mah cemalinde görüyor, güzelliği onunla........

© Milat