Το τρένο, δεν είναι επικοινωνιακό αξεσουάρ ούτε περιοδεύων θίασος εξαγγελιών. Είναι καθοριστικής σημασίας υποδομή

Υπάρχει κάτι βαθιά προβληματικό στον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζεται εδώ και χρόνια το τρένο της Πάτρας.

Και τούτο διότι οι εξαγγελίες φαίνεται να έχουν αποκτήσει μεγαλύτερη διάρκεια ζωής όχι μόνο από τα χρονοδιαγράμματα που τις συνοδεύουν, αλλά και από τη μνήμη όσων κάθονται στο «τραπέζι»  για να ακούσουν, να διαπραγματευτούν ή απλά να χειροκροτήσουν, λίγο πριν αναλωθούν σε μονολόγους δελτίων Τύπου που θα ξεχαστούν λίγες ώρες ή λίγες μέρες μετά.

Αυτή η… αμνησία, είναι κάτι σαν πολιτικό σπορ. Βολεύει άπαντες. Ακριβώς όπως και η «παρουσία» στις πολυδιαφημισμένες συσκέψεις. Φωτογραφίες, απόψεις, επίδειξη έγνοιας, ακολούθως το παιχνίδι του χαλασμένου τηλεφώνου και τέλος το νηπιακό «εγώ,  φταίω; Αυτός!» με το οποίο ξεπερνάμε τις σκοπέλους της «αυτονόητης» υποχρέωσής μας απέναντι στους πολίτες, στην πόλη, στην ευρύτερη αυτής περιοχή και φυσικά στην κοινή λογική που θα ήθελε- λέμε τώρα-πολιτικό προσωπικό και φορείς να κάθονται σε αναμμένα καρφιά για μια υστέρηση που μας πάει όλο και πιο πίσω.

Τα πράγματα με το τρένο, έχουν εν συντομία ως εξής:

Τον Δεκέμβριο του 2025 ήρθε στην Πάτρα- με το ανάλογο ύφος φερεγγυότητας με........

© The Best News