Οταν ξυπνώ από το κλαψούρισμα του σκύλου μου, καταλαβαίνω ότι πεινάει και θέλει να σηκωθώ. Oταν χτυπά το ξυπνητήρι μου, εκτελεί απλώς την εντολή να με ξυπνήσει σε μια συγκεκριμένη ώρα, αλλά δεν το ενδιαφέρει αν θα παραμείνω στο κρεβάτι. Δεν προσπαθεί να με σηκώσει με άλλους τρόπους. Ο σκύλος, αντίθετα, θα περάσει στο σχέδιο Β. Θ’ αρχίσει να γαβγίζει.

Αυτή η ικανότητα αυτόνομης δράσης αποτελούσε κάποτε τη διαφορά ανάμεσα στα ζώα και τις μηχανές. Η τεχνητή νοημοσύνη έχει θολώσει το όριο. Τα προηγμένα μοντέλα επινοούν τις δικές τους στρατηγικές για να επιτύχουν έναν στόχο. Το έργο μπορεί να ορίζεται από έναν άνθρωπο-χειριστή αλλά το σύστημα σταθμίζει τις επιλογές του για να το υλοποιήσει. Μπορεί να κάνει τις δικές του επιλογές. Ακόμη κι όταν του δίνονται κανόνες, μπορεί να τους παραβιάσει.

Τον περασμένο μήνα, ένα πειραματικό μοντέλο τεχνητής νοημοσύνης που λειτουργούσε από την OpenAI, την εταιρεία που παράγει το ChatGPT, απέδρασε από ένα υποτίθεται ασφαλές ψηφιακό περιβάλλον προκειμένου να εξαπολύσει μια εξελιγμένη κυβερνοεπίθεση εναντίον μιας άλλης εταιρείας, της Hugging Face. Το σύστημα τεχνητής νοημοσύνης είχε υποβληθεί σε μια δοκιμασία και προκειμένου να εξαπατήσει ενήργησε ως ανεξέλεγκτη εγκληματική οντότητα. Είναι δύσκολο να........

© Ta Nea