Eνας «ειδικός σκοπός» που κανείς δεν ομολογεί
Σαφής και κάθετος ήταν στις δηλώσεις του για τις κάλπες και τα μετεκλογικά σενάρια ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Πολύ πιο σαφής από τους αόριστους χρησμούς που προτιμάει συνήθως.
Είπε «όχι» (μιλώντας στο Open) στις κάλπες τον Σεπτέμβριο, διακήρυξε ότι δεν υπάρχει κανένα πεδίο συνεννόησης με τον Αντώνη Σαμαρά και ειρωνεύτηκε με την ευχή «καλή τύχη» τα σενάρια κυβέρνησης «ειδικού σκοπού».
Η διατύπωση ήρθε με την ένταση εκείνου που διαψεύδει κάτι παραπάνω από μια φήμη. Γιατί γνωρίζει κι αυτός πολύ καλά ότι τα σενάρια συνεργασιών συζητιούνται εντόνως πλέον εντός της ΝΔ. Και περιλαμβάνουν ακόμη κι αυτό της κυβέρνησης συνεργασίας μετά τις εκλογές, χωρίς Μητσοτάκη στη θέση του πρωθυπουργού, με ή άνευ της στήριξης του Αντώνη Σαμαρά. Διότι, όσο κι αν επιμένει ο Παύλος Μαρινάκης ότι «το πρόσωπο του πρωθυπουργού δεν είναι διαπραγματεύσιμο», η Ιστορία έχει δείξει ότι συνήθως η κάλπη έχει και τις απαντήσεις…
Ο φόβος της χαλαρής κάλπης
Ο φόβος που επικρατεί στην Πειραιώς και στο Μαξίμου προέρχεται από τα μηνύματα που λαμβάνουν για την αυτοδυναμία και την ανησυχία μιας πιο «χαλαρής» πρώτης κάλπης. Εμπειρος στα εκλογικά «γαλάζιος» μού το είπε καθαρά.
Αν η ΝΔ βγει κάτω από το 28%-30%, δεν θα υπάρξουν συνομιλητές που θα δεχθούν αβίαστα να δώσουν ψήφο εμπιστοσύνης στον Μητσοτάκη. Αν υπάρξει και δεύτερη κάλπη χωρίς ξεκάθαρο αποτέλεσμα, η πίεση θα είναι και πάλι μεγάλη.
Σε αυτό το σκηνικό υπάρχουν δύο ονόματα που επανέρχονται με επιμονή που δεν μοιάζει τυχαία. Ο Νίκος........
