Kıymetli okuyucularım, Yeni eğitim öğretim yılı başladı. Pazartesi günü özellikle ilkokula ilk kez adım atan çocuklarımız için hayatlarında yeni bir sayfa açıldı. Kimi annesinin elini bırakarak sınıfa girdi, kimi babasının arkasından bakarak öğretmeninin yanına geçti. O küçücük ellerin taşıdığı çanta belki birkaç kilo… Ama o çantanın içinde aslında bir ailenin umudu, bir toplumun geleceği var. Biz çocuklarımızı okula gönderiyoruz. Peki onları yalnızca okula mı hazırlıyoruz, yoksa hayata da hazırlıyor muyuz? Geçtiğimiz yazımızda “Öğretmen, öğrencinin suyudur” demiştik. Bugün o düşüncenin devamını getirmek istiyorum: Çocuğun eğitiminden yalnızca öğretmen sorumlu değildir. Eğitimin ilkokulu ailedir. Çocuk daha okula gitmeden önce konuşmayı, paylaşmayı, öfkesini göstermeyi, saygıyı, sevgiyi ve doğruyla yanlışı büyük ölçüde ailesinden öğrenmeye başlar. Sonra çevresi gelir. Mahalle… Arkadaş… Sokak… İnternet… Sosyal medya… Çocuk okul kapısından içeri girdiğinde, bütün bunlardan taşıdığı bir dünya vardır. İşte bu nedenle çocuğun okul dışındaki hayatını da takip etmek zorundayız. Bugün hepimizin üzerinde düşünmesi gereken bazı gerçekler var.Okullarımızın çevresinde çocuklarımızın karşılaşabileceği kötü alışkanlıklar, madde kullanımı, şiddet, zorbalık ve yanlış arkadaş çevreleri gibi riskler bulunmaktadır. Bunları görmezden gelerek çocuklarımızı koruyamayız. Aile, çocuğunun kimlerle arkadaşlık ettiğini, okuldan sonra nerede bulunduğunu, internet ortamında kimlerle iletişim kurduğunu ve davranışlarında meydana gelen değişiklikleri takip etmelidir. Bu takip baskı kurmak değildir. Bu, anne-baba olmanın sorumluluğudur. Elbette okul kapısında gerekli güvenlik tedbirlerinin alınması, okul........

© Samsun Gazetesi