İttihad-ı İslâm’a Giden Yol-4
NİYET — Büyük Birlik, Küçük Bir Yönelişle Başlar-3
Niyet, ilk bakışta insanın kendi kalbiyle ilgili özel bir mesele gibi görünebilir. İnsanın niyeti, başkalarıyla kurduğu ilişkilerde de karşılık bulur.
Bir insan kendi menfaatini her şeyin önünde tutuyorsa, ortak çalışmalarda paylaşmakta ve başkalarının haklarını gözetmekte zorlanabilir. Buna karşılık ortak hayrı önemseyen bir insan, kendi payına düşen sorumluluğu yerine getirirken başkalarının çalışmalarını da takdir etmeye daha açık olur.
Burada önemli bir ayrım vardır: Kendi hakkını korumak ile bencillik aynı şey değildir. İnsan kendi haklarını savunurken de adaletli olabilir; başkalarına yardım ederken de kendi sorumluluklarını ihmal etmemelidir. Buna Risale-i Nur, imânlı fazîlet kavramıyla ele alır. "Fazilet", "değer, iyilik, ilim, “iman ve irfan noktasından yüksek derecede olmak” manalarına geliyor. “Evet, imânlı fazîlet ya’nî îmân ile fazîletlenen mü’min; ne tahakküm eder, ne de tahakküme boyun eğer. Ne zulmeder ne de zulme razı olur. Ne ezer ve ne de ezilir. Çünkü o mü’min îmânından aldığı yüksek şecâat ile vakârını gösterir ve haksızlıklara karşı duruşunu net olarak ortaya koyar. Böylece fazîletli mü’min, îmânın ona verdiği şecâat ile “Hukûk-u dînîye ve dünyevîyesi için canını fedâ eder, meşrû olmayan şeylere karışmaz.” İşârâtü’l-İ’câz, 2006, s: 46. Fazîletli mü’min, tahakküm ve tagallüb etmenin fazîletsizlik olduğunu bilir ve öyle alçak silâhlara asla tevessül etmez.
Fazîletli mü’min, fazîletli îmânının gereği ile şöyle davranır ve Bedîüzzamân gibi der ki:“Râbıta-i îmân ile Sultan-ı Kâinata hizmetkâr olan adam, başkasına tezellül ile tenezzül etmeye ve başkasının tahakküm ve istibdâdı altına girmeye o adamın izzet ve şehâmet-i îmâniyesi bırakmadığı gibi;........
