Τον Μάνο Χατζιδάκι, δεν τον ήξερα καλά. Είχαμε βρεθεί αρκετές φορές, αλλά δεν είχαμε κάνει, αυτό που λέμε κολλητή παρέα. Τον είχα συναντήσει στο σπίτι του Αλέξανδρου Λυκουρέζου και της Ζωής Λάσκαρη, στο Γ΄ πρόγραμμα όταν είχαμε πάει με την Μελίνα, μια-δυο φορές σε κοινές παρέες, του είχα μιλήσει στο τηλέφωνο, και ένα βράδυ που τον είδα στο δρόμο να ψάχνει ταξί, σταμάτησα το ταξί μου και τον πήρα για να τον αφήσουμε στο σπίτι του στην Ρηγίλλης.

Η πρώτη φορά όμως που τον συνάντησα ήταν στον Μαγεμένο Αυλό, πιτσιρικάς εγώ, ετοιμαζόμουν για το πρώτο μου ταξίδι στο εξωτερικό, στο Παρίσι, και τον ρώτησα αν ήξερε κάποιο δισκοπωλείο με ειδικότητα στα soundtrack. Ήξερε. Δεν θυμόταν το όνομα του δρόμου, και σε ένα κομμάτι χαρτί μου έκανε σχεδιάγραμμα… Το βρήκα εύκολα.

Γεννήθηκε στην Ξάνθη στις 23 Οκτωβρίου 1925 και η μουσική του εκπαίδευση ξεκίνησε σε ηλικία τεσσάρων ετών με μαθήματα πιάνου με δασκάλα την Αρμένικης καταγωγής πιανίστρια Άννα Αλτουνιάν. Παράλληλα μάθαινε βιολί και ακορντεόν. Όταν οι γονείς του χώρισαν το 1932, εγκαταστάθηκε με την μητέρα του στην Αθήνα, και λίγα χρόνια αργότερα, το 1938, ο πατέρας του σκοτώθηκε σε αεροπορικό δυστύχημα, γεγονός που σε συνδυασμό με την έναρξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου επέφερε μεγάλες οικονομικές δυσχέρειες στην οικογένεια.

Ο νεαρός Χατζιδάκις εργάστηκε τότε για βιοπορισμό ως φορτοεκφορτωτής στο λιμάνι, παγοπώλης στο εργοστάσιο του Φιξ, υπάλληλος στο φωτογραφείο του Μεγαλοκονόμου και βοηθός νοσοκόμος. Παράλληλα όμως παρακολουθούσε ανώτερα θεωρητικά μαθήματα, ενώ ξεκίνησε και σπουδές Φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, τις οποίες όμως δεν ολοκλήρωσε........

© Newpost