TAKVA/SORUMLULUK BİLİNCİ YERİNE, FİTNE-FÜCÛR MU SARDI BİZİ?

Birine sordum: Ardından gıybet etmeyen, yalan yanlış konuşmayan, iftira etmeyen, kıskanmayan, öfkelenmeyen, sorumsuz, duyarsız, egoist olmayan, kuyumu kazmayan birilerine komşu olmak istiyorum? Adam beni aldı ve şehrin mezarlığına götürdü. “İşte aradığın yer, tam da burasıdır.” dedi… Ne?… İnsan ve insanlık, iman ve Müslümanlık bu kadar mı bitti? Şaşkınlığıma tokat gibi bir cevap verdi ki utandım, utandım, yerin dibine girdim. “Elimiz, ayağımız hep kötülükte, dilimizse hep ‘elhamdülillah Müslümanım!’ övüncünde; bir helaldir işimiz, bir haram. Yarım yamalak şu dünyada ne tam kâfiriz ne de tam Müslüman!…” Meğerse kötülük bu dünyada değilmiş; hep insanın aklında, iradesinde, niyetinde, elinde ve dilindeymiş…

“Ve (düşün hele insanın) nasıl ahlaki zaaflarla olduğu kadar Allah’a karşı sorumluluk bilinciyle de donatıldığını!” (Şems, 91/8)

‘Fücûr/sorumsuz, sınırsız, laubali, ilkesiz’ anlamıyla, ‘takvâ/sorumluluk bilinci, duyarlılık ve güzel ahlak’ anlamlarıyla birbirinin zıddı olarak Kur’an’da yer........

© Mir'at Haber