ALLAH BÜYÜKLÜK TASLAYANLARI SEVMEZ
ALLAH BÜYÜKLÜK TASLAYANLARI SEVMEZ
Kibir hastalığına yakalananlar kendilerini özel, üstün, seçilmiş ve ayrıcalıklı görürler. Diğer insanları da basit, küçük ve değersiz addederler. Ben ki… der ve kelama/zırvaya başlar… Ben olmasam, siz bir hiçsiniz, ben yaptım, ben ettim… Sen ne anlarsın, sen ne bilirsin… Ben bu makamdaysam, öyle buralara kolay gelinmez, çıkılmaz/çıkılmıyor… Burun kıvıran, omuzdan bakan, çaka satan… Senin neyin var ki, kaç paralık adamsın… Ne dersen de… İnsanı/insanlığı çürüten bir hastalıktır KİBİR…
Kimi parasıyla, kimi malıyla, kimi şöhretiyle, kimi makamıyla, kimi gücü ve kuvvetiyle mütekebbirleşir…
Mütekebbirleşmek, yani büyüklük taslamak, insanın elindeki gücü kalıcı zannedip asıl kaynağını unutmasıyla başlar. Yukarıda arzettiğimiz veçhiyle, kimini mal-mülk, kimini altındaki makam, kimini de arkasındaki güç vb. körleştirir. Oysa hepsi gelip geçicidir.
İnsanın dünyevi kazanımlarla nasıl körleşebileceğini ve kibir tuzağına düşebileceğini, elindeki geçici güçleri kalıcı zannedip kendisini........
