İpek Çalışlar yazdı: Sarılmak güzeldir
{vendor_count} satıcılarını yönetin
Bu amaçlar hakkında daha fazla bilgi edinin
Çerez Politikası ve Çerez Aydınlatma Metni
Gizlilik Politikası ve İnternet Sitesi Aydınlatma Metni
Son güncelleme: 13 Kasım 2026 -
İpek Çalışlar yazdı: Sarılmak güzeldir
Tercih edilen kaynak olarak ekle
Çok özlediğim Çiğdem’in yeni çıkan kitabı özlem gideren bir role bürünüverdi. Evde nereye koysak oralar Çiğdem gelmiş gibi oluyordu. Önce kitabın kapağına da bayıldım. Sonra adına. “Tuhaf Saçma Neyse“, evet kitabın adı böyle. Dört buçuk yıldır sarılamadığım Çiğdem, şu kollarımın arasındaydı. Kitabı okumaya başlayınca heyecanlandım, Dört dörtlük bir yazar ile baş başa kaldım.
Gezi tutuklusu Çiğdem Mater’in ilk kitabı 18 Eylül’de raflarda
Çiğdem hapishane gerçeği ile daha küçücükken tanışmıştı. 12 Eylül sonrasında yüzlerce genç gibi babası da hapisteydi. Ankara’da Mamak Zindanı’ndaydı. Sıkıyönetim askeri bir darbe ile gelmiş ve hukuk tanımaz bir yönetimini kurmuştu.
Çiğdem bir açık görüş günü en sevdiği çikolatayı minik minik kırpıp cebine doldurdu. Üstünü aradıklarında “Veremem, bunu size getirmedim babama getirdim” diyecekti. Çok kararlıydı. Zorla alacak olurlarsa bağıracaktı. Neyse ki gardiyanlar şanslı günlerindeydiler. “Çocuktur” deyip onun üstünü aramadılar. Görüş olaysız bitti. O da kırıta kırıta getirdiği çikolatayı bütün koğuşa dağıtmayı becerdi. Annesiyle Mamak’tan ayrılırken tatlı tatlı gülüyordu.
Aradan 40 yıl geçti. Son babalar gününde Çiğdem’in aile evinde, tadını hiç unutmayacağım bir pasta yedim. Kapı çalındı. Pek zarif bir genç kadın elinde pasta kutusu ile çıkageldi. Çiğdem babalar günü için babasına pasta göndermeyi organize etmişti.
Bir kısa film figüranı gibiydim. Mumları yaktık, pastayı kestik. Pasta yine çikolatalıydı.
Dört buçuk senedir aynı sahne tekrarlanıyor, her özel günde Çiğdem annesini babasını benzer bir ritüelle uzaktan kucaklıyor. Sürpriz pasta kimi zaman da bir çiçek eşliğinde “olay yerine” ulaşıyor. Çiğdem’in organizasyonları kusursuz sürüyor.
Çiğdem Eskişehir Üniversitesi’nde sinema okudu, film yapımcısı oldu. Onlarca festivale davet edildi. Anadolu Kültür’de çalıştı. Anadolu’yu şehir şehir gezdi ve tanıdı.
Gezi protestolarının üzerinden yıllar geçmiş, acılan davalar beraat ile sonuçlanmıştı. Tam altı yıl sonra savcılar sil baştan “Gezi suçlusu” aramaya giriştiler. Çiğdem’in mahkeme ve kararı ile ilgili can akıcı bir de hatırlatması var, karar “Türk milleti” adına veriliyor.
“Türk milleti adına”, yani her birimiz adına hükümeti devirmeye teşebbüs suçundan Osman Kavala’yı ağırlaştırılmış müebbet hapse, Çiğdem’i, Mine Özerden’i, Can Atalay ve Tayfun Kahraman’ı 18’er yıl ağır hapis cezasına mahkum ettiler. Üzerinden geçen bunca yıl sonra Gezi protestolarını organize ettiğine kanaat getirmek kitabın adındaki gibi tuhaf ve saçma idi.
“Tuhaf Saçma Neyse” şöyle başlıyor:
“Nisan 2022’de işlemediğim bir suç, çekmediğim bir film, katılmadığım bir toplantı gerekçe gösterilerek 18 yıl hapis cezasına çarptırıldım. Bir mahkeme salonunda apar topar tutuklandım ve buraya getirildim.“
“Nisan 2022’de işlemediğim bir suç, çekmediğim bir film, katılmadığım bir toplantı gerekçe gösterilerek 18 yıl hapis cezasına çarptırıldım. Bir mahkeme salonunda apar topar tutuklandım ve buraya getirildim.“
Polisiyeyi andıran bu giriş kitaba çok yakışmış. Zaten, kitaplardan ve yazarlardan söz ederken en sevdiği türün polisiye olduğunu fısıldıyor.
18 Eylül’de İletişim Yayınları’ndan çıkan kitaptaki metinler Çiğdem’in hapisliğinden bir seçki.
İlk yazı. Mübadelenin 100. yılında Drama’dan zorunlu göç ile Söke’ye gelen ailesinin hikayesi.
Çiğdem pek çok kaynak kitap okumuş. Teyzeleri, dinlediklerinden akıllarında kalanları tek tek yazıp ona yollamışlar. Drama’nın hatırlı isimlerinden biri olan Ahmet dedesi, çok ama çok özel bir kişi. Drama’dan Söke’ye zorunlu göç ile gelirlerken yanında tam tamına 895 kitap getirmiş. Altın değerindeki bu bilgi yazının ruhunu oluşturmuş, 895 kitap üzerine yaptığı yorumlara bayıldım.
Ahmet dedenin çocukları bu kitapları yıllar önce Manisa Yazma Eserler Kütüphanesi’ne bağışlamış. Ama bunu vaktiyle Çiğdem’e fısıldayan, ya da bununla övünen olmamış. Kitapların geliş........
