Modern eğitim sistemleri, çoğu zaman bireyi küresel rekabetin acımasız çarklarına hazırlayan, bilgi aktarımına ve teknik beceri kazandırmaya odaklanmış birer fabrika gibi işlemektedir. Ancak bu pragmatik yaklaşımın gözden kaçırdığı, hatta bilinçli olarak ötelediği temel bir gerçek var: Eğitim, her şeyden önce bir kimlik ve benlik inşasıdır. Bireyin kendi özünü, ait olduğu medeniyeti ve değerler sistemini kavramadan, dış dünyayı anlamlandırması, orada sağlam bir duruş sergilemesi neredeyse imkansızdır. Zira kim olduğunu, nereden geldiğini ve neye inandığını bilmeyen nesiller, küresel tüketim düzeninin kolayca manipüle edebileceği, hazır elemanlar haline gelmektedir.

Benlik, bireyin kendi iç dünyasına yaptığı bir yolculuktur; “Ben kimim?” sorusuna verilen en samimi ve en derin cevaptır. Bu, sadece kişisel özelliklerin bir toplamı değil, aynı zamanda bireyin değerleri, inançları, tutkuları ve yaşam amacı etrafında ördüğü karmaşık bir yapıdır. Benlik bilinci gelişmemiş bir birey, adeta pusulasız bir gemi gibi, dışarıdan gelen her türlü akıntıya ve rüzgâra karşı savunmasızdır. Modern çağın en büyük paradokslarından biri, bilgiye erişimin bu denli kolaylaştığı bir dönemde, bireylerin kendi iç dünyalarına olan yabancılaşmalarının artmasıdır. Sosyal medya platformları ve sürekli değişen trendler, gençleri sürekli olarak dışarıdan onay arayışına itmekte, kendi özgün benliklerini keşfetme süreçlerini sekteye uğratmaktadır. Bu durum, bireyin kendi iç sesini duymasını engeller, özgün düşünce ve yaratıcılığın önünü keser ve nihayetinde onu, başkalarının beklentileri doğrultusunda şekillenen bir kopyaya dönüştürür. Kendi benliğini inşa edemeyen bir birey, küresel tüketim........

© Maarifin Sesi