Bu yazıyı dilerim "ibretle" okursunuz
Barışın en büyük düşmanı "normalleşen aşırılıktır"
Kıbrıs'ta barış bazen sessizlikle karıştırılıyor. Oysa sessizlik, barış değildir. Silahların susması, zihinlerdeki savaşın da bittiği anlamına gelmez. Güney Kıbrıs'ta son on beş yılda yaşanan en önemli siyasal gelişmelerden biri, ELAM'ın sessiz ama istikrarlı yükselişidir.
ELAM (Ethniko Laiko Metopo), 2008 yılında kuruldu. Siyasi literatürde parti; aşırı sağ, ultramilliyetçi ve birçok akademik çalışma tarafından neo-faşist ya da neo-Nazi kökenli bir hareket olarak sınıflandırılıyor. Parti, uzun yıllar Yunanistan'daki Altın Şafak (Golden Dawn) hareketiyle ideolojik bağları nedeniyle tartışmaların merkezinde yer aldı.
Ancak asıl dikkat edilmesi gereken ideolojik tanımlar değil. Asıl mesele rakamlardır. Çünkü siyaset, en çok sandıkta büyür.
2011 seçimlerinde ELAM yaklaşık dört bin oy aldı ve parlamentoya giremedi.
2016'da ilk kez parlamentoya iki milletvekili soktu.
2021 seçimlerinde oy oranını yaklaşık yüzde 6,8'e çıkararak dört milletvekiline ulaştı.
2024 Avrupa Parlamentosu seçimlerinde yüzde 11,19 oy alarak Avrupa Parlamentosu'na temsilci gönderdi.
2026 parlamento seçimlerinde ise yaklaşık yüzde 11 oy ve sekiz milletvekili ile Güney Kıbrıs'ın üçüncü büyük siyasi gücü haline geldi.
Bu tablo tesadüf değildir. Bu, neredeyse her seçimde büyüyen istikrarlı bir eğridir.
Eğer yalnızca matematik konuşacak olursak, son on yıldaki artış temposu korunursa ELAM'ın bir sonraki seçimde yüzde 13-15 bandına, onu izleyen seçimde ise yüzde 16-19 bandına ulaşması istatistiksel olarak mümkündür. Bu bir tahmin........
