Bazı başarıların alkışı yoktur.

Kimse görmez, kimse bilmez, kimse dönüp “Sen bunu nasıl başardın?” diye sormaz. Çünkü dışarıdan bakıldığında ortada büyük bir zafer yoktur. Bir ödül alınmamış, bir kürsüye çıkılmamış, hayat bir anda değişmemiştir.

Oysa bazen insanın en büyük başarısı, çok zor bir gün geçirirken yataktan kalkabilmesidir.

Bazen bütün vedaların ardından, içinde kocaman bir boşlukla yola devam edebilmesidir.

Yalnız hissettiği bir akşamı tek başına geçirmesi; terapiye başlamaya cesaret etmesi; bir bitkiyi uzun süre hayatta tutması; kimse ne kadar zorlandığını bilmezken kendine inanmaktan vazgeçmemesidir.

Bazen günlerdir gözünde büyüyen evi toplamak, arabayı yıkamak ya da yemek hazırlamaktır.

Maddi olarak zor bir dönemden geçerken kimsenin görmediği büyük bir emek vermektir.

Bazen kendisi de zorlanırken bir arkadaşına “Yanındayım” demektir.

Zorlayıcı bir günün ardından çocuğuna ödev yaptırmaktır.

Dışarıdan küçük, içeriden çok büyük

Başarıyı çoğu zaman görünen sonuçlarla ölçüyoruz. Terfiler, diplomalar, kazanılan para, verilen kilolar, tamamlanan........

© Kıbrıs Gazetesi