“Dat is een opmerking met een hoog Mary Poppins-gehalte, mama!” lacht de jongste. Ik ben de kattenbak aan het schoonmaken. Niet mijn favoriete bezigheid – van niemand, denk ik. Ik maak van de zoektocht naar klonters en keutels voor mezelf dus maar een soort schattenjacht. En word prompt met Mary Poppins vergeleken.

Ik vind het een compliment. Want Mary Poppins slaagde er toch maar mooi in om mijnheer en mevrouw Banks te doen inzien waarom hun gezin zo vierkant draaide. Michael en Jane waren niet stout; ze hadden gewoon liefde en aandacht nodig – zoals alle kinderen. Met drie maaltijden per dag, een dak boven het hoofd en een strenge opvoeding kom je er als ouder nu eenmaal niet. Verre van zelfs.

Ik kan me bovendien helemaal vinden in Mary Poppins’ filosofie: in elke vervelende........

© Katholiek Nieuwsblad